Root planing to specjalistyczny zabieg periodontologiczny, którego celem jest dokładne oczyszczenie i wygładzenie korzeni zębów zajętych procesem zapalnym przyzębia. Wykonuje się go, aby zahamować rozwój chorób dziąseł i tkanek otaczających ząb, zwłaszcza w przypadku paradontozy. Dzięki usunięciu złogów i wygładzeniu powierzchni korzeni możliwe jest odtworzenie zdrowego połączenia między zębem a dziąsłem oraz ograniczenie rozwoju bakterii odpowiedzialnych za stan zapalny.

Istota root planing i jego znaczenie w stomatologii

Root planing, określany też jako wygładzanie korzeni, stanowi rozszerzenie klasycznego skalingu poddziąsłowego. O ile skaling polega głównie na usuwaniu kamienia nazębnego i płytki bakteryjnej z powierzchni koron zębów oraz z kieszonek przyzębnych, o tyle root planing skupia się na precyzyjnym opracowaniu powierzchni korzeni. Na głębokości kilku milimetrów pod dziąsłem osadzają się bakterie, toksyny oraz zmineralizowane złogi, które powodują przewlekły stan zapalny, niszczenie więzadeł przyzębia oraz kości wyrostka zębodołowego.

W zaawansowanych postaciach zapaleń przyzębia dochodzi do tworzenia patologicznych kieszonek dziąsłowych: dziąsło odsuwa się od szyjki zęba, a korzeń staje się odsłonięty i szczególnie podatny na odkładanie się płytki bakteryjnej. W tym obszarze standardowe czyszczenie nie wystarcza. Konieczne jest zastosowanie technik periodontologicznych, do których należy właśnie root planing. Nie jest to zabieg o charakterze kosmetycznym, lecz zaawansowana procedura lecznicza, mająca kluczowe znaczenie dla utrzymania lub przywrócenia zdrowia tkanek przyzębia.

W stomatologii root planing zalicza się do tzw. leczenia niechirurgicznego chorób przyzębia. Często stanowi pierwszy etap terapii, poprzedzający ewentualne zabiegi chirurgiczne, takie jak operacje płatowe czy regeneracyjne. Wielu pacjentów dzięki prawidłowo przeprowadzonemu root planing może uniknąć bardziej inwazyjnych metod leczenia, a nawet utraty zębów. Jest to zabieg szczególnie istotny dla osób z przewlekłym zapaleniem przyzębia, pacjentów palących papierosy, chorujących na cukrzycę czy mających genetyczną skłonność do chorób dziąseł.

Znaczenie root planing wykracza poza samo jamę ustną. Nieleczone choroby przyzębia łączone są z wyższym ryzykiem chorób ogólnoustrojowych, takich jak choroba wieńcowa, zaostrzenie cukrzycy, a nawet niektóre powikłania ciąży. Ograniczenie rezerwuaru patogennych bakterii w kieszonkach przyzębnych poprzez ich dokładne mechaniczne usunięcie i wygładzenie powierzchni korzeni wpisuje się w nowoczesne podejście do profilaktyki chorób ogólnych. Z tego względu root planing ma nie tylko wymiar lokalny, ale też ogólnomedyczny.

Na czym dokładnie polega root planing?

Root planing polega na starannym, mechanicznym opracowaniu korzeni zębów znajdujących się w patologicznych kieszonkach przyzębnych. Zabieg zazwyczaj wykonuje lekarz dentysta lub periodontolog przy użyciu specjalnych narzędzi ręcznych (kiret) oraz urządzeń ultradźwiękowych. Celem jest nie tylko usunięcie widocznych złogów kamienia, ale także eliminacja zainfekowanego, zdemineralizowanego cementu korzeniowego oraz toksyn bakteryjnych wnikających w jego powierzchnię.

W czasie root planing lekarz pracuje poniżej linii dziąsła, często na głębokości kilku milimetrów. Dlatego zabieg zwykle przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, aby zapewnić pacjentowi komfort. Podczas opracowania korzenia usuwa się płytkę bakteryjną, kamień nad- i poddziąsłowy, a następnie wygładza się powierzchnię korzenia tak, aby stała się jak najbardziej gładka. Gładka powierzchnia utrudnia ponowne odkładanie się płytki oraz tworzenie siedlisk dla bakterii, co sprzyja gojeniu dziąsła i ponownemu przyleganiu tkanek do zęba.

Znaczącą rolę odgrywa tu znajomość anatomii korzeni, ich bruzd i rozwidleń (furkacji). W obszarach furkacji, czyli miejsc, gdzie korzenie zębów wielokorzeniowych się rozdzielają, koronki tkanek twardych tworzą skomplikowaną architekturę sprzyjającą retencji bakterii. Root planing wymaga w tych okolicach wysokiej precyzji i doświadczenia klinicznego, ponieważ niedokładne opracowanie może pozostawić złogi, natomiast zbyt agresywne działanie narzędziem uszkodzić strukturę korzenia.

Wykorzystuje się zarówno narzędzia ręczne, jak i mechaniczne. Kirety Gracey czy uniwersalne kirety pozwalają na precyzyjne opracowanie określonych powierzchni korzeni, z zachowaniem odpowiedniego kąta i siły. Skalery ultradźwiękowe ułatwiają rozbijanie twardych złogów, redukując czas zabiegu. Często łączy się obie techniki, kończąc root planing delikatnym, manualnym wygładzeniem, aby uzyskać odpowiednio gładką, wolną od złogów powierzchnię korzenia.

Efektem dobrze przeprowadzonego root planing jest usunięcie mikrobiologicznego czynnika podtrzymującego stan zapalny, zmniejszenie głębokości kieszonek przyzębnych oraz poprawa kondycji dziąseł. Dziąsło może ulec obkurczeniu i lepszej adaptacji do korzenia, co ogranicza krwawienie, zmniejsza ruchomość zębów i redukuje nieprzyjemny zapach z ust. W niektórych przypadkach, przy wczesnym stadium choroby, root planing pozwala osiągnąć stabilizację przyzębia bez konieczności dalszych interwencji chirurgicznych.

Wskazania i przeciwwskazania do root planing

Podstawowym wskazaniem do przeprowadzenia root planing jest obecność przewlekłych stanów zapalnych przyzębia, którym towarzyszy tworzenie pogłębionych kieszonek dziąsłowych. Stomatolog, podczas badania periodontologicznego, ocenia głębokość kieszonek za pomocą specjalnej sondy. Głębokość przekraczająca 4–5 mm, zwłaszcza połączona z krwawieniem, obecnością kamienia poddziąsłowego i utratą przyczepu, jest klasycznym sygnałem do zastosowania leczenia niechirurgicznego, w tym root planing.

Do wykonania zabiegu kwalifikują się pacjenci z przewlekłym zapaleniem przyzębia o łagodnym, umiarkowanym lub zaawansowanym stopniu, a także osoby z agresywnymi formami choroby przyzębia. Wskazaniem są także nawracające epizody zapalne przyzębia mimo regularnej higieny, obecność ropni okołokorzeniowych pochodzenia przyzębnego oraz stany po leczeniu ortodontycznym, kiedy dochodzi do ujawnienia problemów z przyzębiem. Root planing wykonuje się często w ramach kompleksowego planu leczenia, obejmującego sanację jamy ustnej, korektę nawyków higienicznych oraz modyfikację czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu.

Przeciwwskazania do root planing są względne i bezwzględne. Do bezwzględnych zalicza się ostre, niekontrolowane infekcje ogólnoustrojowe, ciężkie schorzenia krwi uniemożliwiające bezpieczne wykonanie zabiegu oraz brak zgody pacjenta. Względnym przeciwwskazaniem mogą być nieuregulowane choroby przewlekłe (np. niewyrównana cukrzyca), skaza krwotoczna, zaawansowana ciąża, a także bardzo złe rokowanie dla danego zęba – w sytuacji, gdy rozchwianie czy utrata kości są tak duże, że utrzymanie zęba jest mało realne, lekarz może zadecydować o ekstrakcji zamiast o agresywnym root planing.

Ostrożność zachowuje się u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, immunosupresyjne czy cytostatyczne, u których gojenie może być zaburzone, a ryzyko krwawienia zwiększone. W takich przypadkach zabieg jest planowany w porozumieniu z lekarzem prowadzącym, ewentualnie po modyfikacji farmakoterapii. Istotnym czynnikiem jest także współpraca pacjenta: bez odpowiedniej higieny domowej i regularnych wizyt kontrolnych nawet perfekcyjnie przeprowadzony root planing nie zapewni długotrwałego sukcesu.

Przed zakwalifikowaniem do zabiegu przeprowadza się kompleksową diagnostykę, obejmującą nie tylko badanie przyzębia, ale także ocenę zdjęć radiologicznych, wywiad ogólnomedyczny i ocenę nawyków higienicznych. Pozwala to oszacować indywidualne ryzyko oraz zaplanować terapię tak, aby root planing był elementem spójnej strategii leczenia, a nie jednorazową procedurą pozbawioną kontynuacji.

Przebieg zabiegu krok po kroku

Zabieg root planing jest zwykle poprzedzony dokładnym skalingiem naddziąsłowym i instruktażem higienicznym. Na pierwszej wizycie lekarz lub higienistka usuwają kamień z powierzchni koron zębów oraz korygują technikę szczotkowania i nitkowania. Celem jest ograniczenie bieżącej ilości płytki bakteryjnej, aby w dniu właściwego root planing środowisko w jamie ustnej było jak najbardziej sprzyjające gojeniu. Niekiedy zabieg dzieli się na kilka sesji, obejmujących po jednym lub dwa łuki zębowe.

Przed rozpoczęciem właściwego opracowania korzeni podaje się znieczulenie miejscowe, najczęściej nasiękowe lub przewodowe, w zależności od obszaru zabiegu. Dzięki temu pacjent nie odczuwa bólu, a ewentualny dyskomfort sprowadza się do uczucia ucisku czy wibracji narzędzi. Następnie lekarz wprowadza kirety lub końcówki ultradźwiękowe do kieszonek przyzębnych i stopniowo usuwa złogi kamienia, rozpoczynając od miejsc o największej głębokości. Zabieg wymaga precyzyjnego operowania narzędziem w ograniczonej przestrzeni.

Po usunięciu twardych złogów następuje etap właściwego wygładzania. Delikatne, powtarzalne ruchy kiret mają na celu zredukowanie chropowatości korzenia, usunięcie cienkiej warstwy zainfekowanego cementu oraz wygładzenie nierówności, w których mogłyby się gromadzić bakterie. W niektórych przypadkach, zwłaszcza przy bardzo głębokich kieszonkach, lekarz może zdecydować o zastosowaniu dodatkowych środków, takich jak miejscowo podawane preparaty antybiotykowe, środki dezynfekujące czy żele wspomagające gojenie.

Po zakończeniu root planing dany obszar jest dokładnie przepłukiwany, aby usunąć ewentualne resztki złogów i fragmentów tkanek. Pacjent otrzymuje zalecenia pozabiegowe, które mogą obejmować stosowanie płukanek antyseptycznych, unikanie twardych pokarmów przez pewien czas, a także przyjmowanie leków przeciwbólowych, jeśli pojawi się dyskomfort. Często umawia się wizytę kontrolną po kilku tygodniach, aby ocenić efekty zabiegu – zmniejszenie głębokości kieszonek, stopień krwawienia, stan dziąseł oraz poziom utrzymania higieny.

Cały proces leczenia może obejmować kilka spotkań, zwłaszcza gdy root planing dotyczy wielu zębów lub całego łuku zębowego. W przypadkach rozległych terapeuta może rozłożyć zabieg na etapy, aby zmniejszyć obciążenie pacjenta oraz zapewnić lepszą kontrolę gojenia. Dobrą praktyką jest też tzw. re-evaluation, czyli ponowna ocena stanu przyzębia po upływie kilku miesięcy. Jeśli odpowiedź tkanek jest niewystarczająca, lekarz może zaproponować dodatkowe procedury periodontologiczne, łącznie z zabiegami chirurgicznymi.

Korzyści i możliwe powikłania root planing

Najważniejszą korzyścią wynikającą z root planing jest zahamowanie lub istotne spowolnienie postępu chorób przyzębia. Usunięcie złogów i wygładzenie powierzchni korzeni redukuje liczbę drobnoustrojów patogennych, co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego. Pacjenci zwykle obserwują wyraźne ograniczenie krwawienia z dziąseł, redukcję obrzęku, poprawę komfortu żucia i zmniejszenie nadwrażliwości. W wielu przypadkach udaje się również zredukować nieprzyjemny zapach z ust, będący efektem obecności bakterii beztlenowych w głębokich kieszonkach.

Kolejną zaletą jest stabilizacja lub poprawa stanu przyzębia. Dzięki root planing możliwe jest zmniejszenie głębokości kieszonek dziąsłowych, co ułatwia codzienną higienę i sprawia, że obszary wcześniej trudno dostępne dla szczoteczki stają się lepiej oczyszczane. Poprzez poprawę warunków w jamie ustnej zabieg ten zwiększa szansę na długotrwałe utrzymanie naturalnych zębów, co ma ogromne znaczenie funkcjonalne i estetyczne. U wielu pacjentów skuteczny root planing zmniejsza potrzebę przyszłych, bardziej inwazyjnych interwencji chirurgicznych.

Mimo licznych zalet zabieg może wiązać się z przejściowymi dolegliwościami lub powikłaniami. Najczęściej występującym objawem po root planing jest nadwrażliwość zębów na zimno, ciepło czy dotyk, wynikająca z częściowego odsłonięcia powierzchni korzeni oraz usunięcia zainfekowanego cementu. Zwykle ma ona charakter przejściowy i ustępuje po kilku dniach lub tygodniach, zwłaszcza przy stosowaniu odpowiednich past i płukanek znoszących nadwrażliwość. Może też pojawić się krótkotrwały ból dziąseł, lekki obrzęk czy punktowe krwawienie.

Rzadziej dochodzi do poważniejszych komplikacji, takich jak zakażenie rany, utrzymujące się krwawienie czy uszkodzenie tkanek miękkich i twardych. Ryzyko ich wystąpienia znacząco maleje, gdy zabieg przeprowadza doświadczony lekarz z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi i technik. Niezwykle ważne jest także przestrzeganie zaleceń pozabiegowych przez pacjenta – unikanie palenia, stosowanie się do instrukcji higienicznych i zgłaszanie się na kontrole. Tylko wtedy korzyści z root planing mogą być w pełni wykorzystane, a ryzyko niepożądanych następstw ograniczone.

Do możliwych efektów, które nie zawsze są odbierane pozytywnie przez pacjenta, należy optyczne wydłużenie koron klinicznych zębów. W miarę jak stan zapalny ustępuje, dziąsło obkurcza się i lepiej przylega do wygładzonego korzenia, ale jednocześnie odsłania większą część zęba. Choć jest to oznaka poprawy zdrowia przyzębia, może budzić obawy natury estetycznej. Dlatego kluczowe jest wcześniejsze omówienie z pacjentem potencjalnych zmian w wyglądzie i wyjaśnienie ich przyczyny.

Root planing a inne metody leczenia przyzębia

Root planing należy do grupy zabiegów niechirurgicznych, często określanych jako leczenie przyczynowe lub wstępne w terapii chorób przyzębia. Różni się on od prostego skalingu tym, że obejmuje głębsze warstwy struktur okołozębowych oraz zakłada mechaniczne wygładzenie korzeni. Skaling naddziąsłowy, wykonywany regularnie w gabinecie, jest przede wszystkim procedurą profilaktyczną i higieniczną, natomiast root planing ma charakter terapeutyczny i stosuje się go przy istniejącej już patologii przyzębia.

W porównaniu z leczeniem chirurgicznym, takim jak zabiegi płatowe czy regeneracyjne, root planing jest procedurą mniej inwazyjną, niewymagającą nacinania dziąseł ani odsłaniania kości. W wielu przypadkach może on stanowić samodzielną metodę, wystarczającą do opanowania choroby, zwłaszcza na wcześniejszych etapach. Jeśli jednak po prawidłowo wykonanym root planing nadal utrzymują się głębokie kieszonki i objawy stanu zapalnego, wówczas konieczne bywa przejście do zaawansowanych metod chirurgicznych, umożliwiających bezpośrednią rekonstrukcję utraconych tkanek.

Współcześnie root planing często łączy się z innymi technikami wspomagającymi, takimi jak fotodynamiczna terapia bakteriobójcza, miejscowa aplikacja antybiotyków czy preparatów antyseptycznych. U pacjentów z dużym obciążeniem bakteryjnym lub określonymi szczepami drobnoustrojów dobiera się też czasami ogólnoustrojową antybiotykoterapię, zawsze po dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Dzięki temu można zwiększyć skuteczność leczenia i ograniczyć ryzyko nawrotów.

Istotnym uzupełnieniem root planing jest profesjonalna profilaktyka w gabinecie (regularne wizyty kontrolne, skaling i piaskowanie) oraz konsekwentna higiena domowa. Bez codziennego usuwania płytki bakteryjnej, przy pomocy szczoteczki, nici i pomocy międzyzębowych, nawet najlepszy zabieg niechirurgiczny nie zapewni trwałej poprawy. Dlatego we współczesnej periodontologii podkreśla się, że root planing jest elementem szerszego programu terapeutycznego, a nie jednorazowym rozwiązaniem.

Warto także podkreślić, że decyzja o zastosowaniu root planing zapada po kompleksowej ocenie stanu jamy ustnej. U niektórych pacjentów konieczne jest najpierw leczenie zachowawcze zębów (usunięcie próchnicy, odbudowa ubytków), leczenie endodontyczne czy korekta nieprawidłowych wypełnień sprzyjających zatrzymywaniu płytki. Tylko skoordynowane działania wielu specjalistów (dentysta ogólny, periodontolog, higienistka) dają szansę na pełen sukces terapii przyzębia.

Znaczenie higieny jamy ustnej po root planing

Po przeprowadzeniu root planing kluczową rolę odgrywa utrzymanie wysokiego poziomu higieny jamy ustnej. Wygładzone korzenie są mniej podatne na odkładanie się złogów, ale nie zwalnia to pacjenta z codziennego, starannego czyszczenia zębów. Wręcz przeciwnie – aby efekty zabiegu utrzymały się jak najdłużej, konieczne jest wdrożenie i utrwalenie prawidłowych nawyków pielęgnacyjnych. Podstawą pozostaje dokładne szczotkowanie zębów co najmniej dwa razy dziennie, z użyciem odpowiedniej techniki dobranej przez stomatologa lub higienistkę.

W okresie bezpośrednio po zabiegu zaleca się często miękką szczoteczkę, aby ograniczyć mechaniczne podrażnienie gojących się dziąseł. W miarę ustępowania nadwrażliwości można stopniowo wracać do standardowych przyborów. Szczególne znaczenie ma czyszczenie przestrzeni międzyzębowych – nici dentystyczne, szczoteczki międzyzębowe i irygatory pomagają usunąć płytkę z trudno dostępnych miejsc, zapobiegając ponownemu pogłębianiu się kieszonek przyzębnych. W niektórych przypadkach lekarz rekomenduje także specjalistyczne pasty i płukanki przeciwzapalne lub zmniejszające nadwrażliwość.

Regularne wizyty kontrolne stanowią integralną część opieki po root planing. W zależności od stopnia zaawansowania choroby przyzębia i indywidualnego ryzyka nawrotu, pacjent powinien zgłaszać się co 3–6 miesięcy na profesjonalne oczyszczanie i ocenę stanu tkanek. Podczas tych wizyt lekarz bada głębokość kieszonek, sprawdza krwawienie przy sondowaniu, ocenia higienę oraz motywuje do utrzymania zdrowych nawyków. Wczesne wychwycenie ewentualnego pogorszenia pozwala na szybką interwencję, zanim dojdzie do znacznej utraty przyczepu czy rozchwiania zębów.

Oprócz higieny miejscowej istotną rolę odgrywają czynniki ogólne, w tym sposób odżywiania, palenie tytoniu czy kontrola chorób przewlekłych. Dieta bogata w składniki przeciwzapalne, odpowiednia ilość witamin i minerałów, a także rezygnacja z papierosów wspierają proces gojenia i stabilizują efekty root planing. W przypadku cukrzycy czy innych schorzeń metabolicznych dobra kontrola choroby podstawowej ma bezpośredni wpływ na odporność tkanek przyzębia i skuteczność leczenia. Całościowe podejście do zdrowia sprawia, że zabieg wygładzania korzeni staje się elementem szerszego programu dbania o organizm.

Podsumowanie roli root planing w leczeniu chorób przyzębia

Root planing jest jednym z najważniejszych narzędzi w arsenale współczesnej periodontologii. Stanowi pomost między profilaktycznym oczyszczaniem a zaawansowanymi zabiegami chirurgicznymi, umożliwiając skuteczne leczenie wielu postaci chorób przyzębia w sposób mało inwazyjny. Dzięki dokładnemu usunięciu złogów poddziąsłowych oraz wygładzeniu korzeni zębów możliwe jest odtworzenie warunków sprzyjających gojeniu dziąseł, zmniejszeniu głębokości kieszonek i utrzymaniu naturalnych zębów przez wiele lat.

Skuteczność root planing zależy jednak nie tylko od umiejętności lekarza czy zastosowanych narzędzi, lecz także od zaangażowania pacjenta. Bez konsekwentnej higieny jamy ustnej, regularnych wizyt kontrolnych i modyfikacji czynników ryzyka rezultaty zabiegu mogą być jedynie przejściowe. Dlatego każdy pacjent kwalifikowany do root planing powinien otrzymać nie tylko sam zabieg, ale również kompleksową edukację dotyczącą chorób przyzębia i sposobów zapobiegania ich nawrotom.

Utrzymanie zdrowego przyzębia ma ogromne znaczenie dla ogólnej kondycji organizmu. Coraz liczniejsze badania wskazują na związek między stanem jamy ustnej a chorobami sercowo-naczyniowymi, metabolicznymi czy ogólnymi procesami zapalnymi. Root planing, poprzez eliminację ogniska przewlekłego zapalenia w postaci patologicznych kieszonek, może przyczyniać się nie tylko do poprawy komfortu żucia i estetyki uśmiechu, ale także do zmniejszenia obciążenia całego organizmu.

Włączenie root planing do praktyki stomatologicznej jako standardu postępowania w przypadku pogłębionych kieszonek przyzębnych stanowi wyraz nowoczesnego podejścia do leczenia. Właściwie przeprowadzony zabieg, połączony z całościową opieką periodontologiczną i motywacją pacjenta, daje realną szansę na zahamowanie postępu paradontozy i zachowanie własnych zębów na długie lata. Z tego względu pojęcie root planing zajmuje ważne miejsce w słowniku terminologii stomatologicznej i powinno być dobrze rozumiane zarówno przez lekarzy, jak i przez pacjentów świadomie dbających o zdrowie jamy ustnej.

FAQ

Na czym polega różnica między skalingiem a root planing?
Skaling to usuwanie kamienia i płytki z powierzchni koron zębów oraz płytkich kieszonek. Root planing sięga głębiej – do patologicznych kieszonek przyzębnych – i polega dodatkowo na wygładzeniu korzeni. Dzięki temu eliminuje się zainfekowany cement i toksyny bakteryjne, co sprzyja gojeniu dziąseł. Skaling jest głównie zabiegiem profilaktycznym, a root planing – leczniczym, stosowanym przy chorobach przyzębia.

Czy root planing jest bolesny?
Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, dlatego w trakcie pacjent zazwyczaj nie odczuwa bólu, jedynie ucisk lub wibracje narzędzi. Po ustąpieniu znieczulenia może pojawić się przejściowa tkliwość dziąseł i nadwrażliwość zębów na bodźce termiczne, która zwykle mija w ciągu kilku dni. Ewentualny dyskomfort można łagodzić lekami przeciwbólowymi bez recepty oraz stosując specjalne pasty znoszące nadwrażliwość.

Jak długo utrzymują się efekty root planing?
Czas utrzymywania się efektów zależy głównie od higieny jamy ustnej i kontroli czynników ryzyka. Przy prawidłowym szczotkowaniu, czyszczeniu przestrzeni międzyzębowych i regularnych wizytach kontrolnych poprawa może być długotrwała, a choroba przyzębia pozostawać w fazie stabilnej przez lata. Jeśli pacjent zaniedbuje higienę, pali papierosy lub ma niekontrolowane choroby ogólne, kieszonki mogą ponownie się pogłębiać, a zabieg trzeba będzie powtarzać.

Czy po root planing zęby mogą wyglądać inaczej?
Po ustąpieniu stanu zapalnego i obkurczeniu dziąseł zęby mogą wydawać się optycznie dłuższe, ponieważ odsłania się większa część korzenia. Jest to naturalny efekt gojenia, a nie uszkodzenia tkanek podczas zabiegu. Choć niektórzy pacjenci odbierają to jako pogorszenie estetyki, z punktu widzenia zdrowia przyzębia stan ten jest korzystny. Lekarz zwykle uprzedza o takiej możliwości i omawia ewentualne opcje korekty wyglądu.

Jak przygotować się do zabiegu root planing?
Przed zabiegiem należy przejść badanie stomatologiczne, poinformować lekarza o wszystkich chorobach ogólnych i przyjmowanych lekach. Często zaleca się wcześniejszy skaling naddziąsłowy i korektę techniki szczotkowania. W dniu zabiegu warto zjeść lekki posiłek, aby uniknąć spadku samopoczucia po znieczuleniu, i zaplanować sobie czas na odpoczynek. Po root planing należy przestrzegać zaleceń pozabiegowych, zwłaszcza dotyczących higieny i ewentualnych płukanek.