Skaner cyfrowy w stomatologii to jedno z najważniejszych narzędzi współczesnej praktyki dentystycznej, które stopniowo wypiera tradycyjne wyciski gipsowe. Urządzenie to pozwala na niezwykle dokładne odwzorowanie powierzchni zębów, tkanek miękkich jamy ustnej oraz zgryzu w formie trójwymiarowego modelu komputerowego. Taki model może być następnie wykorzystywany w protetyce, ortodoncji, implantologii oraz planowaniu kompleksowego leczenia, znacząco podnosząc komfort pacjenta i precyzję pracy lekarza.

Definicja i rodzaje skanerów cyfrowych w stomatologii

Skaner cyfrowy w stomatologii to urządzenie optyczne, które rejestruje kształt i położenie struktur w jamie ustnej, przetwarzając zebrane dane na cyfrowy model 3D. W zależności od zastosowanej technologii oraz miejsca użycia, można wyróżnić kilka podstawowych grup tych urządzeń. Najbardziej znane w codziennej praktyce są skanery wewnątrzustne, jednak równie istotne są skanery laboratoryjne, a nawet skanery zintegrowane z systemami CAD/CAM w gabinecie.

Najpopularniejszą kategorią są skanery wewnątrzustne, przypominające kształtem nieco większe i bardziej rozbudowane lusterko stomatologiczne. Lekarz przesuwa końcówkę skanującą po łukach zębowych, a urządzenie krok po kroku tworzy cyfrową rekonstrukcję powierzchni zębów i dziąseł. W czasie rzeczywistym na ekranie monitora pojawia się trójwymiarowy obraz, który można obracać, przybliżać i analizować pod dowolnym kątem.

Skanery laboratoryjne z kolei służą do odczytywania kształtu tradycyjnych modeli gipsowych lub prac protetycznych. Używa się ich zazwyczaj w pracowniach protetycznych, które tworzą korony, mosty, licówki czy protezy na podstawie analogowych wycisków dostarczonych przez gabinety. Skaner taki odtwarza geometryczny kształt modelu, przekształcając go na plik cyfrowy, który trafia do programu projektowego.

Różne typy skanerów wykorzystują odmienne technologie rejestracji obrazu. W praktyce stosuje się m.in. skanowanie pojemnościowe, laserowe, strukturalne światło widzialne lub bliską podczerwień. Każda z metod ma swoje zalety i ograniczenia, zależnie od wymaganego poziomu szczegółowości, odporności na ślina, odbicia światła czy ruchy pacjenta. Wspólnym mianownikiem jest jednak cyfrowy zapis w formie plików 3D, najczęściej w formatach STL, PLY lub OBJ, które są standardem w systemach CAD/CAM.

Warto też wspomnieć o skanerach będących częścią kompleksowych systemów gabinetowych, pozwalających nie tylko na rejestrację obrazu, ale także na jego natychmiastową analizę i projektowanie uzupełnień. Takie rozwiązania stanowią fundament tzw. stomatologii jednowizytowej, w której pacjent w trakcie jednej sesji może być zeskanowany, zaplanowane jest uzupełnienie, a następnie element jest frezowany w gabinecie i oddany do ust.

Zasada działania i technologie obrazowania

Zrozumienie istoty skanera cyfrowego wymaga krótkiego omówienia, jak powstaje trójwymiarowy model na podstawie obrazu z jamy ustnej. Urządzenie emituje wiązkę światła lub korzysta z zarejestrowanego obrazu optycznego, który odbija się od powierzchni tkanek twardych i miękkich. Na podstawie różnic w odbiciu oraz czasu powrotu sygnału algorytmy obliczeniowe odtwarzają położenie punktów w przestrzeni, tworząc tzw. chmurę punktów.

Następnie chmura punktów jest przeliczana na ciągłą powierzchnię – siatkę trójkątów, która stanowi właściwy model 3D. Im gęstsza siatka, tym dokładniejsze odwzorowanie kształtu. Z tego względu jakość skanu zależy nie tylko od rodzaju używanego sensora, ale także od zaawansowania algorytmów rekonstrukcji. W stomatologii kluczowe jest uchwycenie detali takich jak granice preparacji pod koronę, przebieg brzegu dziąsła, tekstura powierzchni szkliwa czy kształt bruzd i guzków.

Istotną rolę odgrywa również sposób pracy skanera. Niektóre urządzenia wymagają poruszania końcówką w określonym schemacie, aby zapewnić pełną pokrywalność powierzchni, inne oferują bardziej swobodne skanowanie, a ewentualne braki są uzupełniane przez system w czasie rzeczywistym. Dobrze zaprojektowany interfejs użytkownika informuje, które obszary zostały już poprawnie zarejestrowane, a które wymagają powtórzenia.

Skanowanie wewnątrzustne odbywa się zwykle przy lekkim osuszeniu pola zabiegowego, jednak bez konieczności idealnej suchości, jak w przypadku tradycyjnych wycisków z mas elastomerowych. Nowoczesne skanery radzą sobie stosunkowo dobrze z obecnością śliny, a także z naturalną ruchomością tkanek miękkich. Niektóre urządzenia umożliwiają dodatkowo rejestrowanie barwy zębów i dziąseł, co pozwala na tworzenie kolorowych modeli 3D, przydatnych przy planowaniu estetycznym.

Ważnym elementem działania skanera jest także kalibracja. Regularne procedury kalibracyjne gwarantują, że urządzenie zachowuje wymaganą dokładność pomiaru, a pozyskane dane będą wiarygodne dla technika dentystycznego czy systemu frezującego. W środowisku klinicznym ma to ogromne znaczenie, ponieważ błędy rekonstrukcji mogą przekładać się na niedopasowanie uzupełnień protetycznych lub nieprawidłową ocenę przestrzenną.

Zastosowanie skanera cyfrowego w protetyce stomatologicznej

Najszersze zastosowanie skaner cyfrowy znajduje w protetyce, gdzie zastępuje klasyczne wyciski. Po przygotowaniu zęba pod koronę lub most lekarz może natychmiast zeskanować obszar preparacji, łuk przeciwstawny oraz relację zwarciową. Dzięki temu model cyfrowy stanowi podstawę do zaprojektowania uzupełnienia w oprogramowaniu projektowym, bez konieczności odlewania modelu gipsowego.

Cyfrowy wycisk skraca czas całej procedury oraz ogranicza ryzyko zniekształceń, typowych dla mas wyciskowych i procesów odlewania. Przenoszenie modeli między gabinetem a laboratorium odbywa się poprzez wysyłanie plików przez Internet, co przyspiesza komunikację z technikiem. Możliwe jest wprowadzenie korekt, ponowne zaplanowanie kształtu korony, a także łatwe porównanie kilku wersji projektu w kontekście estetyki i funkcji.

W protetyce stałej skaner cyfrowy stosuje się przy wykonywaniu koron pojedynczych, mostów, nakładów typu inlay, onlay, overlay, licówek, a także elementów wspierających protezy szkieletowe. Zaletą jest precyzyjne odwzorowanie marginesu preparacji, co przekłada się na lepszą szczelność brzeżną i dłuższą żywotność uzupełnienia. Oprogramowanie CAD umożliwia ponadto kontrolę grubości materiału w dowolnym miejscu, co wpływa na wytrzymałość pracy.

W pracach kombinowanych oraz w protetyce na implantach znaczenie skanera jeszcze wzrasta. Cyfrowa rejestracja pozycji łączników implantologicznych, dzięki specjalnym transferom skanującym, pozwala na projektowanie wieloczłonowych mostów na implantach z zachowaniem wysokiej dokładności pasowania. Jest to szczególnie istotne przy pracach rozległych, gdzie nawet drobne niedokładności mogą prowadzić do naprężeń i powikłań biomechanicznych.

Dodatkowo cyfrowy model jamy ustnej ułatwia planowanie estetyczne. Możliwe jest m.in. wykonanie cyfrowego wax-upu, czyli wirtualnej symulacji przyszłych kształtów zębów, oraz jego późniejsze przeniesienie do ust pacjenta. Taki proces zwiększa przewidywalność efektu końcowego, umożliwia wcześniejsze omówienie oczekiwań pacjenta i zminimalizowanie konieczności poprawek już po wykonaniu pracy protetycznej.

Rola skanera w ortodoncji i planowaniu leczenia

W ortodoncji skaner cyfrowy stał się fundamentem nowoczesnego planowania leczenia, zwłaszcza w przypadku aparatów nakładkowych oraz cyfrowej analizy modeli diagnostycznych. Zamiast tradycyjnych modeli gipsowych, które trzeba było przechowywać latami, ortodonci dysponują obecnie wirtualną biblioteką modeli 3D, do których mogą wracać na każdym etapie terapii.

Cyfrowe skany łuków zębowych pozwalają na precyzyjne pomiary przestrzenne – długości łuków, szerokości międzykłowych i międzytrzonowcowych, stopnia stłoczenia czy wielkości diastem. Oprogramowanie ortodontyczne umożliwia symulację ruchów zębów i prognozowanie końcowego ustawienia zgryzu, co jest szczególnie przydatne w leczeniu bezekstrakcyjnym oraz w przypadkach wymagających dużej zmiany położenia zębów.

W przypadku aparatów nakładkowych (alignerów) cyfrowy skan jest absolutnie niezbędny, stanowi bowiem punkt wyjścia do zaprojektowania sekwencji przezroczy. Na podstawie modelu 3D planuje się kolejne etapy przesunięć zębów, a następnie drukuje się lub frezuje poszczególne nakładki. Dokładność wyjściowego skanu ma bezpośredni wpływ na dopasowanie alignerów, a tym samym na skuteczność leczenia.

Równie ważna jest możliwość porównywania skanów wykonanych przed leczeniem, w jego trakcie oraz po zakończeniu terapii. Umożliwia to obiektywną ocenę postępów, dokumentację wyników oraz planowanie ewentualnych działań retencyjnych. Z perspektywy pacjenta duże znaczenie ma czytelna wizualizacja – lekarz może pokazać trójwymiarową symulację spodziewanego efektu, co zwiększa zrozumienie planu leczenia i motywację do współpracy.

W zaawansowanych systemach cyfrowe skany ortodontyczne mogą być łączone z badaniami radiologicznymi 3D (CBCT), co pozwala na ocenę nie tylko położenia koron zębów, ale również korzeni, kości wyrostka zębodołowego i relacji z innymi strukturami anatomicznymi. Tego typu integracja umożliwia precyzyjne planowanie ruchów zębowych przy jednoczesnym uwzględnieniu bezpieczeństwa struktur okołowierzchołkowych i stawów skroniowo-żuchwowych.

Zastosowanie w implantologii i chirurgii stomatologicznej

W implantologii skaner cyfrowy odgrywa kluczową rolę w przygotowaniu szablonów chirurgicznych oraz projektowaniu uzupełnień na implantach. Cyfrowy model łuków zębowych może zostać połączony z trójwymiarowym badaniem tomograficznym, co daje możliwość planowania pozycji implantów w sposób maksymalnie bezpieczny i przewidywalny. Dzięki temu lekarz może ocenić nie tylko ilość i jakość kości, ale również przyszłe warunki protetyczne.

Na podstawie połączonych danych tworzy się wirtualny projekt rozmieszczenia implantów oraz ostatecznego uzupełnienia. Następnie generowany jest szablon chirurgiczny, który pozwala podczas zabiegu precyzyjnie wprowadzić implanty zgodnie z zaplanowanymi parametrami: kątem, głębokością oraz położeniem w płaszczyznach przestrzennych. Skaner cyfrowy dostarcza w tym procesie dokładnego obrazu tkanek miękkich i zgryzu, koniecznego do prawidłowego umiejscowienia przyszłej pracy protetycznej.

W chirurgii stomatologicznej cyfrowe skany są przydatne nie tylko przy implantach. Pomagają również w planowaniu zabiegów podniesienia dna zatoki szczękowej, resekcji, rekonstrukcji kości czy zabiegów na tkankach miękkich. Możliwość dokładnego zobrazowania relacji pomiędzy zębami, wyrostkiem zębodołowym a otaczającymi strukturami pozwala zminimalizować ryzyko powikłań oraz skrócić czas trwania operacji.

Skanowanie wewnątrzustne jest używane także po zabiegach, w celu kontroli gojenia, oceny kształtu tkanek miękkich wokół implantów oraz przygotowania uzupełnień tymczasowych i ostatecznych. Dynamiczne obserwowanie zmian w czasie, na podstawie serii skanów, umożliwia lepsze dopasowanie koron i mostów do aktualnego stanu tkanek, co ma znaczenie zarówno funkcjonalne, jak i estetyczne.

Dodatkowo, cyfrowe modele 3D połączone z danymi radiologicznymi są wykorzystywane w nauczaniu i szkoleniach chirurgicznych. Umożliwiają tworzenie wirtualnych przypadków, analizę trudnych sytuacji klinicznych oraz planowanie alternatywnych strategii leczenia. Skaner cyfrowy staje się więc istotnym elementem nie tylko praktyki, ale także edukacji implantologicznej.

Korzyści dla pacjenta i lekarza

Wprowadzenie skanera cyfrowego do gabinetu stomatologicznego niesie liczne korzyści dla obu stron procesu leczenia. Pacjent przede wszystkim zyskuje znaczący wzrost komfortu. Tradycyjne wyciski kojarzą się wielu osobom z nieprzyjemnym odruchem wymiotnym, uczuciem duszności oraz koniecznością długiego przebywania z masą wyciskową w ustach. Skanowanie odbywa się natomiast przy użyciu stosunkowo niewielkiej końcówki, a sam proces jest szybki i mało uciążliwy.

Kolejną zaletą jest skrócenie liczby wizyt. W przypadku niektórych procedur możliwe jest wykonanie skanu, zaplanowanie uzupełnienia oraz jego oddanie podczas jednej wizyty, szczególnie gdy gabinet dysponuje własną frezarką lub drukarką 3D. Nawet jeśli praca musi zostać wykonana w laboratorium zewnętrznym, komunikacja cyfrowa często przyspiesza realizację zlecenia, a ewentualne poprawki mogą być konsultowane zdalnie.

Dla lekarza korzyścią jest przede wszystkim zwiększona precyzja i możliwość kontroli każdego etapu procesu. Cyfrowy model można analizować wielokrotnie, powiększać wybrane obszary, porównywać z wcześniejszymi skanami i dokumentować cały przebieg leczenia. Zmniejsza się ryzyko błędów ludzkich, typowych dla pracy z masami wyciskowymi i gipsowymi modelami, takich jak pęcherze powietrza, deformacje czy uszkodzenia mechaniczne.

W aspekcie organizacyjnym istotna jest także cyfryzacja dokumentacji. Modele 3D nie zajmują fizycznego miejsca, nie ulegają zniszczeniu i mogą być łatwo archiwizowane w systemie informatycznym gabinetu. Ułatwia to długoterminowe śledzenie historii leczenia, porównywanie wyników oraz udostępnianie danych innym specjalistom, np. ortodontom, chirurgom czy technikom dentystycznym.

Z perspektywy komunikacji z pacjentem skaner cyfrowy umożliwia atrakcyjną wizualizację stanu jamy ustnej oraz planowanych prac. Pacjent widzi na ekranie własne zęby w trójwymiarze, a lekarz może w przystępny sposób wyjaśnić, jakie zmiany są konieczne i jaki efekt można osiągnąć. Zwiększa to zrozumienie zaleceń i akceptację planu leczenia, co często przekłada się na lepszą współpracę i satysfakcję.

Ograniczenia, wyzwania i aspekty praktyczne

Mimo wielu zalet, skanery cyfrowe mają również swoje ograniczenia i wymagają odpowiedniej organizacji pracy. Jednym z najczęściej przywoływanych wyzwań jest koszt zakupu urządzenia i potrzebnego oprogramowania, który może być znaczący, szczególnie dla mniejszych praktyk. Oprócz inwestycji początkowej należy uwzględnić także koszty serwisu, aktualizacji oraz ewentualnych opłat licencyjnych.

Nie bez znaczenia jest także krzywa uczenia się. Lekarz i personel muszą opanować obsługę skanera, zasady prawidłowego skanowania oraz interpretacji otrzymanych modeli. Niewłaściwa technika prowadzenia końcówki, zbyt szybkie ruchy lub niewystarczające wysuszenie pola mogą skutkować niekompletnymi lub zniekształconymi danymi. Wymaga to treningu i konsekwentnego stosowania ustalonych procedur klinicznych.

Istnieją także ograniczenia techniczne związane z trudnodostępnymi obszarami jamy ustnej. Skanowanie najbardziej dystalnych zębów trzonowych, tylnej części łuków dolnych czy obszarów silnie zablokowanych może być bardziej wymagające niż wykonanie tradycyjnego wycisku. W takich sytuacjach ważne jest odpowiednie ułożenie pacjenta, użycie retraktorów i aspiracji oraz dobra współpraca zespołu zabiegowego.

Kolejnym aspektem jest integracja z laboratoriami protetycznymi. Choć coraz więcej pracowni pracuje w pełni cyfrowo, nadal istnieją miejsca, w których dominuje technologia analogowa. Wymaga to wypracowania odpowiedniego modelu współpracy, wyboru wspólnych formatów plików oraz jasnych zasad komunikacji. Zdarza się, że mimo cyfrowego skanu wykonywany jest wydruk modelu, aby umożliwić pracę tradycyjnymi metodami.

Warto również pamiętać, że nie wszystkie sytuacje kliniczne są jednakowo przyjazne dla skanowania. Głębokie, poddziąsłowe granice preparacji, obfite krwawienie czy trudne warunki anatomiczne mogą nadal przemawiać za tradycyjnym wyciskiem lub wymagać połączenia obu metod. Doświadczony lekarz powinien umieć ocenić, kiedy skaner jest najlepszym rozwiązaniem, a kiedy konieczne jest sięgnięcie po alternatywne techniki.

Znaczenie skanera cyfrowego w rozwoju stomatologii cyfrowej

Skaner cyfrowy stanowi centralny element szerszego trendu, jakim jest rozwój stomatologii cyfrowej. To właśnie od cyfrowego wycisku zaczyna się większość nowoczesnych procesów, obejmujących projektowanie wspomagane komputerowo, frezowanie uzupełnień, druk 3D oraz analizę danych w różnych specjalnościach. Bez precyzyjnej, cyfrowej reprezentacji jamy ustnej trudno wyobrazić sobie w pełni zintegrowany system planowania leczenia.

Wraz z popularyzacją skanerów obserwuje się coraz większą standaryzację formatów plików i protokołów komunikacji, co ułatwia wymianę danych między różnymi programami i urządzeniami. Staje się możliwe płynne łączenie modeli z danymi radiologicznymi, fotografiami twarzy, a nawet skanami całej głowy. Taka integracja prowadzi do bardziej kompleksowego podejścia do estetyki i funkcji, w którym uwzględnia się nie tylko pojedyncze zęby, ale całokształt proporcji twarzy i uśmiechu.

Skanery cyfrowe ułatwiają też wdrażanie koncepcji minimalnie inwazyjnych. Dzięki precyzyjnemu planowaniu możliwe jest oszczędniejsze opracowanie tkanek twardych, lepsze zachowanie struktur zdrowych oraz przewidywalne projektowanie prac opartych na cienkich warstwach materiału, takich jak licówki czy nakłady. Ułatwia to realizację celów estetycznych przy jednoczesnym poszanowaniu biologii tkanek.

W przyszłości rola skanera będzie prawdopodobnie jeszcze większa, w związku z rozwojem sztucznej inteligencji i automatycznej analizy danych. Już teraz pojawiają się rozwiązania, które potrafią na podstawie cyfrowego modelu wykrywać próchnicę w określonych obszarach, oceniać jakość wypełnień czy sugerować możliwe plany leczenia. W tym kontekście skaner staje się nie tylko narzędziem do pozyskiwania danych, ale punktem wyjścia do zaawansowanej analizy diagnostycznej.

Wraz z rozwojem tych technologii rośnie również znaczenie odpowiednich standardów bezpieczeństwa danych i ochrony prywatności pacjentów. Pliki 3D, tak jak inne elementy dokumentacji medycznej, muszą być przechowywane i przesyłane w sposób zgodny z przepisami, przy zachowaniu wysokich standardów bezpieczeństwa informatycznego. To kolejny obszar, w którym współczesny gabinet stomatologiczny musi łączyć kompetencje kliniczne z wiedzą technologiczną.

Podsumowanie znaczenia skanera cyfrowego jako hasła słownikowego

Jako hasło w słowniku stomatologicznym, skaner cyfrowy należy rozumieć jako kluczowe narzędzie obrazowania optycznego, które zastępuje analogowe wyciski i stanowi fundament cyfrowych procesów w protetyce, ortodoncji, implantologii oraz planowaniu kompleksowego leczenia. Urządzenie to, wykorzystujące zaawansowane technologie rejestracji i przetwarzania obrazu, pozwala na uzyskanie dokładnego modelu 3D struktur jamy ustnej, wykorzystywanego następnie w systemach CAD/CAM i innych aplikacjach specjalistycznych.

W definicji warto podkreślić kilka kluczowych elementów: skaner jest narzędziem diagnostyczno-pomiarowym, generuje cyfrowy wycisk, umożliwia komunikację między gabinetem a laboratorium na drodze elektronicznej i wspiera liczne procedury kliniczne. Należy także zaznaczyć jego wpływ na komfort pacjenta, precyzję leczenia oraz organizację pracy w nowoczesnej praktyce. W odróżnieniu od klasycznych metod, skaner umożliwia wielokrotną analizę tych samych danych, ich archiwizację i integrację z innymi źródłami informacji.

Termin ten obejmuje zarówno skanery wewnątrzustne używane bezpośrednio w jamie ustnej pacjenta, jak i skanery laboratoryjne przeznaczone do odczytu modeli gipsowych czy prac protetycznych. W praktycznym opisie warto uwzględnić także najczęstsze obszary zastosowań – wykonywanie koron i mostów, analizę ortodontyczną, planowanie leczenia implantologicznego oraz tworzenie szablonów chirurgicznych. Wszystkie te funkcje łączy wspólna cecha: precyzyjna, cyfrowa reprezentacja warunków panujących w jamie ustnej.

Hasło skaner cyfrowy w stomatologii odzwierciedla więc nie tylko konkretne urządzenie techniczne, ale cały kierunek rozwoju nowoczesnej opieki stomatologicznej. Jego znaczenie wykracza poza pojedyncze procedury kliniczne, obejmując organizację pracy gabinetu, współpracę z laboratoriami, edukację oraz rosnącą rolę narzędzi cyfrowych w diagnozowaniu i leczeniu chorób jamy ustnej. Z tego względu definicja w słowniku powinna uwzględniać zarówno aspekt technologiczny, jak i praktyczne konsekwencje dla lekarza i pacjenta.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

1. Czy skaner cyfrowy całkowicie zastępuje tradycyjny wycisk?
Skaner cyfrowy w wielu przypadkach może zastąpić klasyczne wyciski, szczególnie w protetyce stałej, ortodoncji oraz przy pracach na implantach. Istnieją jednak sytuacje kliniczne, w których użycie mas wyciskowych nadal jest zasadne, np. przy bardzo głębokich granicach poddziąsłowych czy utrudnionym dostępie. Ostateczna decyzja zależy od umiejętności lekarza, rodzaju przypadku oraz posiadanego sprzętu.

2. Czy skanowanie wewnątrzustne jest bezpieczne dla pacjenta?
Skanowanie wewnątrzustne jest procedurą całkowicie bezpieczną, ponieważ wykorzystuje światło widzialne lub bliską podczerwień, bez emisji promieniowania jonizującego. Końcówka skanująca ma zaokrąglone krawędzie i jest przeznaczona do kontaktu z błoną śluzową. Podczas badania pacjent może odczuwać jedynie niewielki nacisk i konieczność utrzymania otwartych ust, ale nie wiąże się to z bólem ani inwazyjnym działaniem.

3. Ile czasu trwa wykonanie skanu jamy ustnej?
Czas skanowania zależy od wielkości obszaru i doświadczenia operatora. Skan pojedynczego łuku zębowego można zwykle wykonać w kilka minut, pełne odwzorowanie obu łuków wraz z rejestracją zwarcia zajmuje przeciętnie od kilku do kilkunastu minut. W miarę nabywania wprawy przez lekarza i zespół czas ten ulega skróceniu, często przewyższając szybkością tradycyjne wyciski, zwłaszcza przy złożonych procedurach.

4. Czy każdy gabinet stomatologiczny powinien posiadać skaner?
Wprowadzenie skanera cyfrowego jest szczególnie korzystne w praktykach zajmujących się protetyką, ortodoncją i implantologią, gdzie liczba wycisków jest duża, a precyzja ma kluczowe znaczenie. Dla małych gabinetów ogólnostomatologicznych inwestycja może wymagać dokładnej analizy kosztów i korzyści. Coraz częściej jednak skaner staje się standardem, a jego brak może ograniczać dostęp do nowoczesnych metod leczenia oraz współpracy z cyfrowymi laboratoriami.

5. Czy skaner cyfrowy poprawia dokładność wykonywanych koron i mostów?
Cyfrowe skanowanie pozwala na bardzo precyzyjne odwzorowanie kształtu zębów i granic preparacji, co przekłada się na lepsze dopasowanie koron i mostów. Brak jest typowych dla wycisków analogowych zniekształceń związanych z kurczeniem masy wyciskowej czy błędami odlewania gipsu. Ostateczna dokładność zależy jednak również od jakości oprogramowania, sprzętu laboratoryjnego oraz doświadczenia lekarza i technika, dlatego skaner jest narzędziem, które wymaga właściwego użycia.