Konsultacja chirurgiczna w stomatologii jest jednym z kluczowych etapów planowania leczenia, zwłaszcza wtedy, gdy problem w jamie ustnej wymaga interwencji zabiegowej. To nie tylko krótka rozmowa poprzedzająca usunięcie zęba, ale rozbudowany proces diagnostyczny, który ma na celu ocenę stanu zdrowia pacjenta, analizę ryzyka, dobór odpowiedniej metody leczenia oraz przygotowanie do bezpiecznego przeprowadzenia zabiegu. Zrozumienie, na czym polega taka konsultacja, pomaga pacjentowi świadomie podjąć decyzję i lepiej współpracować z lekarzem.

Istota konsultacji chirurgicznej w stomatologii

Konsultacja chirurgiczna w stomatologii to specjalistyczna wizyta u lekarza dentysty – najczęściej chirurga stomatologicznego lub szczękowo-twarzowego – której celem jest ocena, czy konieczne jest leczenie operacyjne, a jeśli tak, to w jakim zakresie i w jakim terminie. Obejmuje ona szczegółowy wywiad medyczny, badanie wewnątrzustne i zewnątrzustne, analizę badań obrazowych oraz omówienie planowanego postępowania.

W praktyce oznacza to, że pacjent zgłaszający się z problemem, takim jak zatrzymany ząb mądrości, torbiel w kości, brak zębów wymagający implantacji czy przygotowanie do rozległej protetyki, nie trafia od razu na fotel zabiegowy. Najpierw konieczne jest całościowe spojrzenie na stan jamy ustnej oraz ogólny stan zdrowia. Dzięki temu można dobrać optymalną metodę leczenia, przewidzieć ewentualne powikłania i im zapobiec.

Istotnym zadaniem konsultacji jest także edukacja pacjenta. Lekarz tłumaczy, dlaczego dana interwencja jest potrzebna, jakie są możliwe alternatywy, jakie efekty można osiągnąć oraz jakie ograniczenia niesie ze sobą konkretna procedura. Pacjent poznaje również zalecenia przed- i pooperacyjne, zasady higieny oraz sposób przyjmowania leków. Z punktu widzenia stomatologii zabiegowej jest to etap niezbędny do świadomej zgody na leczenie.

Konsultacja chirurgiczna ma znaczenie nie tylko medyczne, ale i psychologiczne. Wielu pacjentów odczuwa strach przed zabiegami, szczególnie kiedy w grę wchodzi nacięcie, szycie, odwarstwienie płata śluzówkowo-okostnowego czy zabiegi na kości. Wyjaśnienie przebiegu procedury, czasu trwania, rodzaju znieczulenia i możliwych odczuć pomaga obniżyć poziom lęku, poprawia współpracę i zmniejsza ryzyko przerwania zabiegu lub późniejszego nieprzestrzegania zaleceń.

Przebieg konsultacji chirurgicznej krok po kroku

Typowa konsultacja chirurgiczna zaczyna się od rejestracji pacjenta i zebrania podstawowych danych, ale jej merytoryczna część rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu ogólnego i stomatologicznego. Lekarz pyta o choroby przewlekłe, przyjmowane leki, przebyte operacje, alergie, nałogi oraz dotychczasowe leczenie stomatologiczne. Jest to szczególnie istotne, gdy planowana jest bardziej rozległa interwencja, np. zabieg na kości szczęki czy wszczepienie implantów.

Podczas wywiadu pacjent powinien poinformować chirurga o chorobach serca, nadciśnieniu, cukrzycy, schorzeniach wątroby i nerek, zaburzeniach krzepnięcia krwi, przyjmowaniu leków przeciwzakrzepowych, immunosupresyjnych czy stosowaniu bisfosfonianów. Dane te mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo zabiegu, dobór znieczulenia oraz konieczność konsultacji z lekarzem prowadzącym, np. kardiologiem czy diabetologiem.

Kolejny etap to badanie zewnątrzustne i wewnątrzustne. Lekarz ocenia symetrię twarzy, obecność obrzęków, przetok, blizn, ograniczenie ruchów żuchwy, bolesność ucisku w okolicy kąta żuchwy czy przebiegu nerwu twarzowego. W jamie ustnej sprawdza się stan zębów, błony śluzowej, przyzębia, ruchomość zębów, obecność kieszonek dziąsłowych, patologicznych zmian na śluzówce oraz lokalizację ewentualnych zmian wymagających interwencji chirurgicznej.

Integralną częścią konsultacji jest analiza badań obrazowych. Najczęściej wykorzystuje się zdjęcie pantomograficzne, zdjęcia punktowe, zdjęcia zgryzowe, a przy bardziej skomplikowanych przypadkach – tomografię komputerową CBCT. Chirurg ocenia położenie zębów zatrzymanych, stosunek korzeni do struktur anatomicznych, takich jak kanał żuchwy czy zatoka szczękowa, a także obecność zmian okołowierzchołkowych, torbieli, zaników kości i innych nieprawidłowości.

Na podstawie zebranych informacji lekarz przedstawia pacjentowi możliwe opcje leczenia. W przypadku ekstrakcji zęba omawia technikę usunięcia (prosta, chirurgiczna), rodzaj znieczulenia, konieczność szycia rany, ewentualne użycie materiałów kościozastępczych. Przy planowaniu implantacji opisuje etapy leczenia, czas gojenia, możliwą konieczność augmentacji kości lub podniesienia dna zatoki szczękowej. Pacjent dowiaduje się także o kosztach, liczbie wizyt oraz przewidywanym czasie trwania terapii.

Na końcu konsultacji sporządzana jest dokumentacja medyczna, czasem wykonywane są dodatkowe wyciski, skany wewnątrzustne czy zdjęcia fotograficzne. Pacjent otrzymuje zalecenia dotyczące przygotowania do zabiegu, np. konieczność odstawienia lub modyfikacji dawki niektórych leków, plan przyjmowania antybiotyku, wskazówki dotyczące posiłków przed zabiegiem, a także informacje o tym, jak należy się zachować po interwencji chirurgicznej w gabinecie stomatologicznym.

Rola wywiadu medycznego i bezpieczeństwo pacjenta

Wywiad medyczny stanowi fundament bezpiecznej konsultacji chirurgicznej. W stomatologii zabiegowej, nawet w przypadku pozornie prostego usunięcia zęba, może dojść do poważnych powikłań ogólnoustrojowych, jeśli nie zostaną uwzględnione istniejące choroby. Cukrzyca, niewydolność krążenia, nadciśnienie tętnicze, choroby krwi czy zaburzenia krzepnięcia wpływają na gojenie, ryzyko infekcji, utraty krwi i powikłań sercowo-naczyniowych.

Pacjent przyjmujący doustne antykoagulanty, takie jak antagonisty witaminy K czy nowe leki przeciwkrzepliwe, wymaga szczegółowego planu postępowania. Czasami konieczna jest modyfikacja dawki, wykonanie badań laboratoryjnych, a nawet przeprowadzenie zabiegu w warunkach szpitalnych. Podobnie w przypadku pacjentów z wszczepionymi zastawkami serca czy przebytymi zapaleniami wsierdzia – mogą oni wymagać antybiotykowej profilaktyki osłonowej przed zabiegiem.

Istotny jest także wywiad dotyczący alergii – zarówno na leki, jak i na środki znieczulające miejscowo. Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lekarz musi mieć pewność, że zastosowany środek nie wywoła reakcji uczuleniowej, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego czy wstrząsu anafilaktycznego. Dzięki szczegółowym pytaniom można dobrać preparat z inną substancją czynną lub zrezygnować z dodatku adrenaliny, jeśli jest to konieczne.

Wywiad obejmuje również pytania o palenie tytoniu, spożywanie alkoholu i stosowanie używek. U osób palących proces gojenia rany po zabiegu jest znacznie zaburzony, częściej dochodzi do suchych zębodołów, stanów zapalnych oraz niepowodzeń implantologicznych. Konsultacja chirurgiczna jest dobrą okazją, by poinformować pacjenta o wpływie nałogów na powodzenie leczenia oraz zachęcić do ograniczenia lub zaprzestania palenia przynajmniej w okresie okołooperacyjnym.

Bezpieczeństwo pacjenta wymaga niekiedy współpracy z innymi specjalistami. Chirurg stomatologiczny może skierować pacjenta na dodatkowe konsultacje internistyczne, kardiologiczne, hematologiczne lub endokrynologiczne. Często konieczne bywa także wykonanie badań krwi, takich jak morfologia, koagulogram, poziom glukozy czy parametry funkcji wątroby i nerek. Wszystko to ma na celu przygotowanie pacjenta w sposób minimalizujący ryzyko powikłań podczas i po zabiegu stomatologicznym.

Diagnostyka obrazowa i planowanie zabiegu

Diagnostyka obrazowa jest integralną częścią konsultacji chirurgicznej związanej z leczeniem stomatologicznym. Zdjęcia rentgenowskie pozwalają zajrzeć w głąb tkanek, gdzie badanie kliniczne nie daje wystarczającej informacji. Najczęściej stosuje się zdjęcie pantomograficzne, które obejmuje całą szczękę, żuchwę i struktury sąsiednie, oraz zdjęcia punktowe i zgryzowe dla dokładniejszej oceny konkretnych zębów lub obszarów.

W bardziej złożonych przypadkach, takich jak planowanie wszczepienia implantów, usuwanie zatrzymanych zębów trzecich trzonowych, zabiegi w okolicy zatok szczękowych, resekcje wierzchołków korzeni czy leczenie zmian torbielowatych, coraz częściej wykorzystuje się tomografię komputerową stożkową (CBCT). Daje ona możliwość trójwymiarowej oceny ilości i jakości kości, położenia struktur anatomicznych oraz dokładnego wymiarowania zmian patologicznych.

Na podstawie badań obrazowych chirurg stomatologiczny może ocenić stopień trudności zabiegu. Przykładowo, przy zatrzymanym zębie mądrości w żuchwie sprawdza się przebieg korzeni względem kanału nerwu zębodołowego dolnego. Jeśli korzenie są z nim w bliskim kontakcie, rośnie ryzyko uszkodzenia nerwu i wystąpienia parestezji po zabiegu. Konsultacja chirurgiczna pozwala wtedy na omówienie z pacjentem możliwych powikłań i rozważenie alternatywnych metod postępowania.

Planowanie zabiegu obejmuje wybór techniki operacyjnej, rodzaju cięcia, zakresu odwarstwienia płata, sposobu usunięcia kości, jeśli jest to konieczne, oraz metody zaopatrzenia rany. W implantologii stomatologicznej korzysta się z oprogramowania komputerowego, które na podstawie danych z CBCT pozwala zaplanować idealne położenie implantów oraz, w razie potrzeby, przygotować szablony chirurgiczne. Dzięki temu zabieg jest bardziej precyzyjny, a ryzyko perforacji struktur anatomicznych mniejsze.

Ważnym elementem planowania jest również ocena warunków protetycznych i estetycznych. Konsultacja chirurgiczna często odbywa się we współpracy z protetykiem lub lekarzem prowadzącym, który będzie wykonywał odbudowę zębów. Pozwala to uwzględnić docelowy kształt łuku zębowego, relacje zębów górnych i dolnych, linię uśmiechu i oczekiwania estetyczne pacjenta. Taka interdyscyplinarna współpraca jest szczególnie ważna w rozległych rekonstrukcjach zgryzu i leczeniu kompleksowym.

Dobrze przygotowany plan zabiegu ogranicza czas trwania procedury, ilość usuwanych tkanek, ból pooperacyjny i ryzyko powikłań. Pacjent, który podczas konsultacji otrzymał szczegółowe wyjaśnienia dotyczące przebiegu interwencji, ma większe zaufanie do lekarza i jest lepiej zmotywowany do stosowania się do zaleceń pooperacyjnych. Tym samym rosną szanse na szybkie i prawidłowe gojenie oraz satysfakcjonujący efekt końcowy leczenia stomatologicznego.

Rodzaje problemów wymagających konsultacji chirurgicznej

Konsultacja chirurgiczna nie dotyczy wyłącznie usuwania zębów, choć to jedno z najczęstszych wskazań. W stomatologii obejmuje ona szeroki wachlarz schorzeń, w których interwencja zachowawcza jest niewystarczająca lub niemożliwa. Jedną z podstawowych grup wskazań są zęby zatrzymane i częściowo zatrzymane, najczęściej trzecie trzonowce, które powodują ból, stany zapalne, nawracające pericoronitis czy niszczenie sąsiednich zębów.

Drugą istotną grupę stanowią choroby przyzębia i wady zgryzu, które wymagają zabiegów periodontologicznych lub ortodontyczno-chirurgicznych. W takich przypadkach konsultacja chirurgiczna dotyczy m.in. operacyjnego wydłużenia koron klinicznych, zabiegów regeneracyjnych kości, plastyki dziąseł, odsłaniania zębów zatrzymanych do wprowadzenia aparatu ortodontycznego czy korekty wędzidełek wargi i języka. Dzięki temu można uzyskać lepsze warunki dla stabilnego leczenia zachowawczego i ortodontycznego.

Kolejnym obszarem są zmiany patologiczne w kościach szczęk i tkankach miękkich jamy ustnej. Torbiele, guzy łagodne, włókniaki, nadziąślaki, leukoplakie, liszaj płaski czy zmiany podejrzane onkologicznie wymagają specjalistycznej oceny, a często biopsji chirurgicznej. Podczas konsultacji chirurg omawia konieczność pobrania wycinka, zakres zabiegu, a także dalszą ścieżkę diagnostyczno-terapeutyczną, w tym ewentualne skierowanie do ośrodków specjalistycznych.

Istotne miejsce w praktyce stomatologicznej zajmuje również implantologia. Pacjent z brakami zębowymi, który rozważa wszczepienie implantów, powinien przejść szczegółową konsultację chirurgiczną. Obejmuje ona ocenę ilości dostępnej kości, grubości tkanek miękkich, warunków zwarciowych, a także czynników ogólnoustrojowych, takich jak palenie, cukrzyca, osteoporoza czy przyjmowanie leków wpływających na metabolizm kości. Na tej podstawie lekarz określa, czy implantacja jest możliwa, a jeśli tak, to w jakiej technice i z jakim prawdopodobieństwem powodzenia.

Nie można pominąć także urazów w obrębie twarzoczaszki. Złamania wyrostków zębodołowych, uszkodzenia zębów, rozległe rany tkanek miękkich czy pourazowe utraty kości wymagają szybkiej konsultacji chirurgicznej i zaplanowania odpowiedniego leczenia. W takich sytuacjach chirurg stomatologiczny ocenia stan tkanek, możliwości rekonstrukcji, konieczność unieruchomienia odłamów kostnych oraz zakres doraźnej i odroczonej interwencji stomatologicznej.

Przygotowanie pacjenta do zabiegu po konsultacji

Po zakończonej konsultacji chirurgicznej pacjent otrzymuje szczegółowe zalecenia dotyczące przygotowania do zabiegu w obrębie jamy ustnej. W zależności od rodzaju planowanej interwencji mogą one obejmować zarówno proste wskazówki, jak i bardziej złożone schematy postępowania. Celem jest zmniejszenie ryzyka powikłań, poprawa komfortu pacjenta i stworzenie jak najlepszych warunków do gojenia.

W przypadku zabiegów wykonywanych w znieczuleniu miejscowym często zaleca się zjedzenie lekkiego posiłku 1–2 godziny przed wizytą, unikanie alkoholu, ograniczenie palenia oraz zadbanie o staranną higienę jamy ustnej. U pacjentów leczonych ogólnie mogą pojawić się dodatkowe zalecenia dotyczące przyjmowania leków – np. przyjęcia porannej dawki leku na nadciśnienie, zmiany schematu przyjmowania insuliny czy konsultacji w sprawie modyfikacji leków przeciwkrzepliwych.

Niektóre zabiegi stomatologiczne wymagają włączenia antybiotykoterapii osłonowej przed wizytą. Dotyczy to m.in. pacjentów z dużym ryzykiem infekcyjnego zapalenia wsierdzia, osób z obniżoną odpornością czy po rozległych operacjach w obrębie kości. Podczas konsultacji chirurg ustala rodzaj antybiotyku, dawkę, czas rozpoczęcia i długość terapii, informując jednocześnie o możliwych działaniach niepożądanych i konieczności zgłoszenia objawów nietolerancji leku.

Przy większych zabiegach, takich jak rozległe resekcje, augmentacje kości, podniesienie dna zatoki czy wielopunktowa implantacja, pacjent może zostać poproszony o przyjście z osobą towarzyszącą, zwłaszcza jeśli planowane jest zastosowanie sedacji doustnej, dożylnej lub znieczulenia ogólnego. W takiej sytuacji lekarz podczas konsultacji dokładnie tłumaczy, jakie czynności będą zabronione po zabiegu (np. prowadzenie pojazdów) oraz jak zorganizować powrót do domu.

Ważnym elementem przygotowania jest także poinformowanie pacjenta o tym, czego może się spodziewać po zabiegu stomatologicznym. Obejmuje to przewidywany ból, obrzęk, trudności w otwieraniu ust, czasowe ograniczenia w jedzeniu i piciu czy konieczność zwolnienia lekarskiego. Dzięki temu pacjent może zaplanować swoje obowiązki zawodowe i rodzinne, odpowiednio zaopatrzyć się w miękkie posiłki, zimne okłady czy zalecone leki przeciwbólowe.

Znaczenie konsultacji chirurgicznej dla przebiegu leczenia stomatologicznego

Konsultacja chirurgiczna w stomatologii ma kluczowy wpływ na powodzenie leczenia, ponieważ stanowi pomost między diagnozą a właściwą interwencją. Dobrze przeprowadzona pozwala uniknąć wielu komplikacji, takich jak niepełne usunięcie zmiany, uszkodzenie struktur anatomicznych, nieprzewidziane krwawienia, zakażenia czy problemy z gojeniem. Z perspektywy pacjenta jest to etap, na którym może rozwiać swoje wątpliwości, zadać pytania i uzyskać rzetelną informację o ryzyku i korzyściach.

W leczeniu złożonym, łączącym elementy zachowawcze, protetyczne, ortodontyczne i chirurgiczne, konsultacja pełni rolę spotkania koordynacyjnego. Chirurg stomatologiczny, w porozumieniu z innymi specjalistami, ustala kolejność zabiegów, ich zakres oraz terminy. Przykładowo, w przypadkach wymagających ekstrakcji zębów, leczenia periodontologicznego i późniejszej odbudowy protetycznej, trudno osiągnąć dobre efekty bez spójnego planu, który powstaje właśnie na etapie konsultacji.

Należy podkreślić, że konsultacja chirurgiczna to nie jednorazowy, sztywny etap. W miarę postępów leczenia stomatologicznego plan może być modyfikowany, a pacjent może wymagać kolejnych wizyt konsultacyjnych. Zmiany w stanie ogólnym, wyniki badań dodatkowych, reakcja tkanek na wcześniejsze zabiegi czy nowe potrzeby estetyczne i funkcjonalne mogą wymusić korektę pierwotnego planu. Transparentna komunikacja podczas każdej konsultacji ułatwia takie zmiany.

Z punktu widzenia lekarza konsultacja jest także ważnym elementem odpowiedzialności zawodowej i prawnej. Precyzyjne udokumentowanie stanu wyjściowego, omówionych opcji leczenia, potencjalnych powikłań i świadomej zgody pacjenta jest nieodzowne w nowoczesnej praktyce stomatologicznej. Chroni to obie strony – pacjenta, który otrzymuje pełną informację, i lekarza, który może udokumentować staranność postępowania.

Dzięki konsultacji chirurgicznej możliwe jest indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające nie tylko stan jego jamy ustnej, ale również wiek, choroby współistniejące, tryb życia, oczekiwania estetyczne i finansowe. Leczenie, które jest dobrze zaplanowane, ma większe szanse na trwały sukces, mniejsze ryzyko reoperacji i wyższą satysfakcję pacjenta z wizyty w gabinecie stomatologicznym.

Najczęstsze mity i obawy związane z konsultacją chirurgiczną

Wokół konsultacji chirurgicznej narosło sporo mitów, które mogą zniechęcać pacjentów do skorzystania z tej formy opieki stomatologicznej. Jednym z nich jest przekonanie, że skierowanie do chirurga oznacza skrajnie trudne, bolesne i obarczone dużym ryzykiem leczenie. W rzeczywistości wiele zabiegów w stomatologii, mimo że nazywane są chirurgicznymi, przebiega szybko, w komfortowym znieczuleniu miejscowym i z niewielkim dyskomfortem w okresie pooperacyjnym.

Innym częstym przeświadczeniem jest to, że konsultacja chirurgiczna zawsze kończy się zabiegiem. Tymczasem zadaniem lekarza jest przede wszystkim ocena sytuacji i dobrze przemyślane zaplanowanie dalszego postępowania. Zdarza się, że po analizie badań obrazowych i stanu klinicznego chirurg rekomenduje leczenie zachowawcze, endodontyczne, periodontologiczne lub protetyczne zamiast natychmiastowej interwencji operacyjnej, albo też proponuje odroczenie zabiegu i obserwację zmiany.

Wielu pacjentów obawia się także samego wywiadu medycznego, zwłaszcza jeśli chorują przewlekle lub przyjmują liczne leki. Pojawia się lęk, że te informacje staną się przeszkodą w leczeniu. W rzeczywistości, im więcej danych otrzyma chirurg, tym łatwiej dobrać bezpieczną metodę działania, a w razie potrzeby zorganizować zabieg w warunkach szpitalnych lub przy współpracy z innymi specjalistami. Ukrywanie chorób przed lekarzem zwiększa, a nie zmniejsza ryzyko powikłań podczas leczenia stomatologicznego.

Istotna jest też obawa przed kosztami. Pacjenci niekiedy zakładają, że konsultacja chirurgiczna musi być bardzo droga i wiąże się z natychmiastowym zobowiązaniem do wykonania całego, często kosztownego planu leczenia. Tymczasem w wielu gabinetach i klinikach jest to odrębna usługa, której celem jest przede wszystkim diagnostyka i omówienie możliwości. Pacjent po konsultacji może podjąć decyzję o tempie realizacji leczenia, rozłożeniu go w czasie lub poszukaniu drugiej opinii, co w stomatologii jest jak najbardziej dopuszczalne.

Pokonanie tych mitów i obaw jest jednym z zadań lekarza podczas konsultacji. Jasne, zrozumiałe wyjaśnienia, spokojna atmosfera, możliwość zadawania pytań, pokazanie zdjęć rentgenowskich i rysunków schematycznych sprawiają, że pacjent staje się aktywnym uczestnikiem procesu leczenia, a nie biernym odbiorcą decyzji. Taka współpraca jest jednym z kluczowych czynników sukcesu w chirurgii stomatologicznej.

FAQ

Jak długo trwa konsultacja chirurgiczna u stomatologa?
Czas trwania konsultacji zależy od złożoności przypadku, ale zwykle waha się od 20 do 60 minut. W tym czasie lekarz przeprowadza wywiad medyczny, badanie jamy ustnej, analizuje dostępne zdjęcia rentgenowskie lub tomografię i przedstawia możliwe opcje leczenia. Przy bardzo skomplikowanych planach konieczne bywają dwie wizyty konsultacyjne, zwłaszcza jeśli trzeba wykonać dodatkowe badania obrazowe lub skonsultować się z innymi specjalistami.

Czy na konsultację chirurgiczną muszę przynieść zdjęcie RTG?
Jeżeli posiadasz aktualne zdjęcia pantomograficzne, punktowe lub tomografię CBCT, warto zabrać je na wizytę, ponieważ ułatwią one ocenę sytuacji. W wielu gabinetach istnieje jednak możliwość wykonania niezbędnej diagnostyki obrazowej na miejscu. Lekarz podczas konsultacji oceni, czy dotychczasowe badania są wystarczające, czy też wymagają uaktualnienia, aby bezpiecznie zaplanować zabieg w obrębie jamy ustnej.

Czy po konsultacji chirurgicznej zabieg odbywa się tego samego dnia?
Bywa, że proste zabiegi, takie jak nieskomplikowane usunięcie zęba, można wykonać od razu po konsultacji, jeśli pozwala na to stan zdrowia pacjenta i warunki organizacyjne gabinetu. Przy bardziej złożonych procedurach, wymagających dodatkowych badań, przygotowania farmakologicznego lub obecności anestezjologa, zabieg planuje się na inny termin. Podczas konsultacji chirurg wyjaśnia, jakie są możliwości i proponuje optymalny harmonogram.

Czy konsultacja chirurgiczna jest bolesna?
Sama konsultacja nie jest bolesna, ponieważ polega przede wszystkim na rozmowie, badaniu klinicznym i analizie badań obrazowych. Podczas oględzin jamy ustnej lekarz może wywołać chwilowy dyskomfort przy ucisku miejsc objętych stanem zapalnym, ale nie wykonuje się wówczas zabiegów ingerujących w tkanki. Jeśli konieczne jest pobranie materiału do badań lub drobna interwencja, odbywa się to w znieczuleniu miejscowym, tak aby pacjent nie odczuwał bólu.

Dlaczego konsultacja chirurgiczna jest wymagana przed implantacją?
Implantologia stomatologiczna to procedura wymagająca bardzo dokładnego planowania. Podczas konsultacji chirurg ocenia ilość i jakość kości, warunki zgryzowe, stan błony śluzowej, choroby ogólne oraz nawyki pacjenta, takie jak palenie tytoniu. Na tej podstawie określa, czy wszczepienie implantów jest możliwe i bezpieczne, czy potrzebne są zabiegi przygotowawcze, np. augmentacja kości. To pozwala realnie ocenić rokowanie i zaplanować leczenie krok po kroku.