Skalery ultradźwiękowe stanowią podstawowe narzędzie współczesnej profilaktyki i leczenia chorób przyzębia. Wykorzystując energię drgań o wysokiej częstotliwości, umożliwiają skuteczne usuwanie złogów nazębnych przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa dla tkanek zęba i przyzębia. Dla wielu pacjentów są synonimem zabiegu skalingu, a dla personelu medycznego – standardem pracy w gabinecie higienizacyjnym i periodontologicznym.

Definicja i zasada działania skalerów ultradźwiękowych

Skaler ultradźwiękowy to urządzenie stomatologiczne służące do mechanicznego usuwania złogów z powierzchni zębów przy użyciu drgań ultradźwiękowych. Generowany przez aparat ruch końcówki roboczej osiąga częstotliwość rzędu kilkudziesięciu tysięcy drgań na sekundę, co umożliwia delikatne, ale bardzo efektywne rozbijanie kamienia nazębnego i płytki bakteryjnej. Urządzenie składa się zazwyczaj z jednostki bazowej, rękojeści, wymiennych końcówek oraz systemu chłodzenia wodnego. W trakcie pracy dochodzi do zjawiska kawitacji i mikrowibracji, które wspomagają efektywność usuwania złogów oraz redukcję biofilmu bakteryjnego.

Ważną cechą skalerów ultradźwiękowych jest kontrolowana amplituda ruchu końcówki oraz możliwość regulacji mocy. Dzięki temu lekarz lub higienistka mogą dostosować siłę działania do rodzaju złogów, stanu przyzębia oraz wrażliwości pacjenta. Strumień wody chłodzi powierzchnię zęba, zapobiegając przegrzaniu tkanek, a jednocześnie wypłukuje oderwany kamień, resztki płytki i bakterie z kieszonek dziąsłowych. Zastosowanie ultradźwięków pozwala na ograniczenie siły nacisku ręcznego, co przekłada się na większy komfort zabiegu i zmniejszone ryzyko uszkodzeń mechanicznych.

Istotnym elementem charakterystyki skalerów jest ich zdolność do pracy w trudno dostępnych miejscach, takich jak okolice poddziąsłowe czy przestrzenie międzyzębowe. Odpowiednio wyprofilowane końcówki pozwalają na dotarcie do głębokich kieszonek przyzębnych, miejsc retencyjnych wokół wypełnień, koron protetycznych i implantów. Skaler ultradźwiękowy, stosowany prawidłowo, umożliwia więc nie tylko zabiegi higienizacyjne, lecz także elementarne leczenie chorób przyzębia oraz utrzymanie długoterminowego zdrowia jamy ustnej.

Rodzaje skalerów ultradźwiękowych i ich zastosowanie kliniczne

Na rynku stomatologicznym wyróżnia się kilka podstawowych typów skalerów ultradźwiękowych, różniących się technologią generowania drgań, konstrukcją końcówki oraz zakresem zastosowania. Dwa najczęściej spotykane systemy to skalery magnetostrykcyjne oraz piezoelektryczne. W skalerach magnetostrykcyjnych ruch końcówki powstaje dzięki zmianom kształtu elementu ferromagnetycznego pod wpływem pola magnetycznego. Natomiast w skalerach piezoelektrycznych wykorzystuje się właściwości kryształów piezoelektrycznych, które odkształcają się pod wpływem przyłożonego napięcia. Oba rozwiązania mają odmienną charakterystykę pracy, co wpływa na komfort i technikę zabiegu.

Skalery piezoelektryczne cechują się z reguły bardziej liniowym ruchem końcówki i precyzyjną kontrolą amplitudy, dzięki czemu uznawane są za szczególnie korzystne przy delikatnych zabiegach poddziąsłowych oraz w okolicy implantów. Skalery magnetostrykcyjne generują natomiast bardziej złożony, eliptyczny ruch końcówki, co może ułatwiać usuwanie rozległych złogów naddziąsłowych. W praktyce wybór systemu zależy od preferencji lekarza, wykorzystywanego sprzętu oraz profilu wykonywanych zabiegów. Istotne jest, aby urządzenie posiadało możliwość płynnej regulacji mocy i przepływu wody, a także szeroki wybór końcówek roboczych.

W codziennej praktyce klinicznej skalery ultradźwiękowe stosowane są przede wszystkim do skalingu naddziąsłowego i poddziąsłowego. Stanowią podstawę leczenia zapalenia dziąseł oraz przewlekłego zapalenia przyzębia, a także kluczowy element higienizacji przed zabiegami z zakresu protetyki, implantologii i chirurgii stomatologicznej. Usunięcie kamienia i płytki bakteryjnej umożliwia redukcję stanu zapalnego, zmniejszenie głębokości kieszonek i poprawę warunków do regeneracji tkanek. Ponadto skalery ultradźwiękowe stosuje się do oczyszczania powierzchni korzeni, debridementu kieszonek, a także do konserwacji powierzchni wokół uzupełnień protetycznych i implantów, z użyciem specjalnych, atraumatycznych końcówek.

Coraz ważniejszym obszarem zastosowania skalerów ultradźwiękowych jest także zabiegowe leczenie pacjentów z chorobami ogólnoustrojowymi, u których kontrola płytki bakteryjnej ma bezpośrednie znaczenie dla ogólnego stanu zdrowia. Dotyczy to między innymi chorych na cukrzycę, pacjentów kardiologicznych czy osób z obniżoną odpornością. Regularne profesjonalne oczyszczanie zębów za pomocą skalerów minimalizuje bakteryjne ogniska zapalne w jamie ustnej, zmniejszając ryzyko powikłań ogólnoustrojowych i wspierając terapię specjalistyczną. Tym samym te urządzenia wpisują się w nowoczesne podejście interdyscyplinarne do zdrowia pacjenta.

Budowa i główne elementy skalerów ultradźwiękowych

Typowy skaler ultradźwiękowy składa się z kilku kluczowych komponentów, których konstrukcja i parametry techniczne determinują skuteczność oraz bezpieczeństwo pracy. Jednostka główna zawiera układ zasilania, generator ultradźwięków oraz panel sterujący, umożliwiający regulację mocy i przepływu płynu chłodzącego. W panelu sterującym znajdują się najczęściej przyciski lub pokrętła do ustawiania intensywności drgań, a także przełączniki trybów pracy dedykowanych różnym typom zabiegów, takim jak skaling naddziąsłowy, poddziąsłowy czy praca przy implantach.

Rękojeść skalerowa, połączona przewodem z jednostką główną, odpowiada za przenoszenie energii ultradźwiękowej na końcówkę roboczą. Musi być ergonomiczna, dobrze wyważona i umożliwiać stabilny chwyt, co przekłada się na precyzję ruchów operatora. Wewnątrz rękojeści znajduje się przetwornik magnetostrykcyjny lub piezoelektryczny, zamieniający energię elektryczną na drgania mechaniczne. Przewód dostarcza także wodę lub roztwór płuczący, który wydostaje się przez kanał w końcówce roboczej, zapewniając chłodzenie oraz wypłukiwanie złogów.

Końcówki skalerów ultradźwiękowych są wymienne i zróżnicowane pod względem kształtu, długości, grubości i kąta zagięcia. Dobór właściwej końcówki ma kluczowe znaczenie dla skuteczności zabiegu i minimalizacji ryzyka uszkodzeń. Końcówki do skalingu naddziąsłowego są z reguły masywniejsze, przystosowane do usuwania twardego kamienia z łatwo dostępnych powierzchni. Natomiast końcówki do skalingu poddziąsłowego są cieńsze, smukłe, często o specjalnym profilu umożliwiającym delikatne wprowadzenie w głąb kieszonki. Istnieją także końcówki dedykowane do pracy przy implantach, pokryte materiałami mniej abrazyjnymi, takimi jak tworzywa sztuczne czy specjalne powłoki, aby chronić powierzchnię tytanową.

Niezwykle ważnym elementem konstrukcji skalerów jest system chłodzenia i płukania. Strumień wody lub roztworu antyseptycznego nie tylko obniża temperaturę tkanek podczas zabiegu, lecz także mechanicznie wypłukuje złogi i bakterie. Dodatkowo zjawisko kawitacji, powstające w obrębie pęcherzyków gazu tworzonych w płynie, może działać bakteriobójczo i wspierać dezintegrację biofilmu. Cały system musi być projektowany w sposób umożliwiający łatwą dezynfekcję i sterylizację elementów kontaktujących się z jamą ustną pacjenta, co ma kluczowe znaczenie dla kontroli zakażeń krzyżowych.

Skalery ultradźwiękowe a skaling ręczny – porównanie metod

W praktyce stomatologicznej oczyszczanie zębów może być wykonywane zarówno przy użyciu skalerów ultradźwiękowych, jak i narzędzi ręcznych, takich jak kirety czy skrobaki. Każda z metod ma swoje zalety i ograniczenia, a optymalne postępowanie często polega na umiejętnym łączeniu obu technik. Skalery ultradźwiękowe pozwalają na szybkie usunięcie rozległych złogów kamienia z dużych powierzchni, znacząco skracając czas trwania zabiegu. Dzięki wysokiej częstotliwości drgań dochodzi do efektywnego odspajania kamienia od szkliwa i cementu korzeniowego przy stosunkowo niewielkim nacisku ręcznym.

Narzędzia ręczne umożliwiają natomiast bardzo precyzyjne opracowanie wybranych obszarów, wygładzanie powierzchni korzeni oraz pracę w sytuacjach, gdy użycie ultradźwięków jest przeciwwskazane lub utrudnione. Skaling ręczny wymaga jednak większego wysiłku operatora, bywa bardziej czasochłonny i przy dużej liczbie zębów z rozległymi złogami może być mniej komfortowy dla pacjenta. Zastosowanie skalerów ultradźwiękowych zmniejsza obciążenie mięśniowo-szkieletowe personelu, co ma znaczenie w kontekście ergonomii pracy oraz prewencji zawodowych schorzeń układu ruchu u higienistek i lekarzy.

Pod względem wpływu na tkanki korzeniowe, właściwie dobrane parametry pracy skalera oraz odpowiednia technika zapewniają porównywalny lub nawet korzystniejszy efekt w porównaniu z kiretami, przy mniejszym ryzyku nadmiernego wygładzenia czy zarysowania powierzchni korzenia. Kluczowe jest tu wykorzystanie minimalnej skutecznej mocy, kontrola czasu działania w jednym miejscu oraz zastosowanie końcówek odpowiednich do danego rodzaju złogu. Połączenie w jednej wizycie skalingu ultradźwiękowego z wybranymi manewrami ręcznymi często daje optymalne rezultaty terapeutyczne – zarówno w leczeniu zapalenia dziąseł, jak i zaawansowanych postaci periodontitis.

Znaczenie skalerów ultradźwiękowych w profilaktyce i leczeniu chorób przyzębia

Choroby przyzębia, takie jak zapalenie dziąseł i periodontitis, należą do najczęstszych schorzeń przewlekłych w populacji. Podstawową przyczyną ich rozwoju jest przewlekłe zaleganie płytki bakteryjnej i kamienia nazębnego. Skalery ultradźwiękowe odgrywają w tym kontekście kluczową rolę, umożliwiając regularne, profesjonalne usuwanie złogów z miejsc niedostępnych dla standardowej higieny domowej. Systematyczny skaling naddziąsłowy i poddziąsłowy prowadzi do redukcji stanu zapalnego, zmniejszenia krwawienia z dziąseł oraz spłycenia kieszonek przyzębnych.

W leczeniu przewlekłego zapalenia przyzębia skalery ultradźwiękowe wykorzystuje się w procedurach debridementu korzeni i kieszonek, których celem jest dokładne oczyszczenie powierzchni korzenia z kamienia poddziąsłowego oraz zainfekowanego cementu. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie liczby bakterii patogennych, w tym organizmów beztlenowych odpowiedzialnych za destrukcję tkanek przyzębia. W połączeniu z instruktażem higieny, ewentualną antybiotykoterapią miejscową lub ogólną oraz ewentualnymi zabiegami chirurgicznymi, skaling ultradźwiękowy stanowi fundament **leczenia periodontologicznego**.

Z punktu widzenia profilaktyki, skalery ultradźwiękowe wykorzystywane są nie tylko u pacjentów z jawnymi objawami chorób przyzębia, lecz także u osób z pozornie zdrowym przyzębiem, w ramach regularnych wizyt kontrolnych. Usuwanie kamienia i płytki z powierzchni zębów ułatwia utrzymanie czystości, zmniejsza ryzyko próchnicy na powierzchniach przyszyjkowych i w rejonach przydziąsłowych, a także poprawia estetykę uśmiechu poprzez eliminację przebarwień po kawie, herbacie czy tytoniu. Ich zastosowanie wpisuje się w nowoczesny, profilaktyczno-terapeutyczny model opieki stomatologicznej, w którym celem jest nie tylko leczenie chorób, ale przede wszystkim utrzymanie długoterminowego **zdrowia jamy ustnej**.

Niezwykle istotny jest również wpływ profesjonalnego oczyszczania zębów na stan zdrowia ogólnego. Badania wskazują na związek pomiędzy przewlekłymi zapaleniami w jamie ustnej a chorobami sercowo-naczyniowymi, powikłaniami cukrzycy, niektórymi chorobami nerek oraz niekorzystnym przebiegiem ciąży. Regularne korzystanie ze skalingu ultradźwiękowego, jako elementu planu profilaktycznego, może więc pośrednio przyczyniać się do zmniejszenia ryzyka pewnych chorób ogólnoustrojowych. Tym samym skalery stają się narzędziem o znaczeniu wykraczającym poza samą stomatologię, wspierając ogólną kondycję organizmu.

Bezpieczeństwo, przeciwwskazania i możliwe powikłania

Prawidłowo przeprowadzony zabieg z użyciem skalera ultradźwiękowego jest procedurą bezpieczną i dobrze tolerowaną przez pacjentów. Istnieją jednak określone przeciwwskazania oraz sytuacje wymagające szczególnej ostrożności. Wśród przeciwwskazań względnych wymienia się niektóre typy rozruszników serca i innych implantowanych urządzeń elektronicznych, które potencjalnie mogą ulec zakłóceniu w polu ultradźwiękowym lub elektromagnetycznym. W takich przypadkach konieczna jest konsultacja z kardiologiem i w razie potrzeby wybór alternatywnej metody skalingu, najczęściej ręcznej.

Ostrożność należy zachować także u pacjentów z bardzo zaawansowaną nadwrażliwością zębiny, rozległymi ubytkami niepróchnicowego pochodzenia w okolicy szyjek zębowych, demineralizacją szkliwa czy wczesnymi etapami leczenia ortodontycznego. U tych osób parametry pracy skalera powinny być dostosowane indywidualnie, z użyciem minimalnej skutecznej mocy oraz ewentualnie z dodatkowymi środkami znieczulającymi miejscowo. W grupie pacjentów onkologicznych, szczególnie po radioterapii w obrębie głowy i szyi, procedury oczyszczania zębów wymagają dokładnej analizy ryzyka osteoradionekrozy oraz uwzględnienia stanu tkanek przyzębia.

Do najczęstszych, łagodnych powikłań po skalingu ultradźwiękowym należy krótkotrwała nadwrażliwość zębów na bodźce termiczne oraz niewielkie krwawienie z dziąseł. Objawy te wynikają z odsłonięcia powierzchni korzeni po usunięciu kamienia oraz z reakcji zapalnej tkanek, które wcześniej były przewlekle drażnione przez złogi. U większości pacjentów dolegliwości ustępują samoistnie w ciągu kilku dni, zwłaszcza gdy wdrożona zostaje prawidłowa higiena domowa i ewentualne preparaty znoszące nadwrażliwość. Bardziej poważne komplikacje, takie jak uszkodzenia szkliwa, cementu korzeniowego czy tkanek miękkich, są rzadkie i najczęściej związane z nieprawidłową techniką pracy lub użyciem zbyt wysokiej mocy urządzenia.

W aspekcie bezpieczeństwa epidemiologicznego ważna jest również kontrola aerozolu generowanego podczas pracy skalera ultradźwiękowego. Aerozol zawiera mikroskopijne krople wody, cząstki śliny, krwi oraz bakterie, co potencjalnie może sprzyjać przenoszeniu drobnoustrojów. Z tego względu w gabinetach stomatologicznych stosuje się systemy ssania o dużej wydajności, odpowiednią wentylację, środki ochrony indywidualnej personelu i pacjenta, a także procedury dezynfekcji i sterylizacji. Dzięki przestrzeganiu zasad kontroli zakażeń możliwe jest bezpieczne wykorzystanie potencjału skalerów ultradźwiękowych przy minimalizacji ryzyka infekcji krzyżowych.

Konserwacja, dezynfekcja i zasady użytkowania skalerów

Prawidłowa eksploatacja skalerów ultradźwiękowych ma kluczowe znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa pacjentów, jak i trwałości sprzętu. Po każdym zabiegu końcówki robocze oraz inne elementy kontaktujące się z jamą ustną pacjenta wymagają dokładnego oczyszczenia, dezynfekcji i sterylizacji zgodnie z zaleceniami producenta oraz obowiązującymi standardami epidemiologicznymi. Wiele końcówek można sterylizować w autoklawie, jednak konieczne jest przestrzeganie określonych temperatur i czasów cyklu, aby nie doprowadzić do uszkodzeń materiału.

Rękojeści skalerowe oraz przewody wymagają regularnej dezynfekcji powierzchniowej, z użyciem preparatów dopuszczonych do kontaktu z elementami medycznymi. Okresowo zaleca się również przeprowadzanie procedur odkamieniania wewnętrznych przewodów wodnych oraz testów sprawdzających drożność systemu chłodzenia. Niewłaściwie utrzymany system wodny może stać się rezerwuarem mikroorganizmów, co zwiększa ryzyko zakażeń i obniża jakość pracy urządzenia. Dbanie o czystość filtrów, zbiorników i węży jest zatem istotnym elementem profilaktyki zakażeń w gabinecie.

Z punktu widzenia funkcjonalności, ważna jest regularna kontrola zużycia końcówek skalerowych. Zużyte końcówki tracą pierwotny kształt i długość, co skutkuje nie tylko obniżeniem efektywności zabiegu, ale także koniecznością używania wyższej mocy, zwiększając ryzyko uszkodzeń tkanek. Producenci często podają wskaźniki zużycia w postaci oznaczeń na trzpieniu końcówki, co pozwala ocenić, kiedy należy ją wymienić. Konserwacja powinna obejmować także okresowe przeglądy techniczne urządzenia, wykonywane przez autoryzowany serwis, w celu sprawdzenia poprawności pracy generatora ultradźwięków, szczelności przewodów oraz stanu elementów elektronicznych.

Komfort pacjenta i komunikacja podczas zabiegu skalingu ultradźwiękowego

Odbiór zabiegu skalingu ultradźwiękowego przez pacjenta zależy w dużym stopniu od sposobu komunikacji ze strony personelu oraz indywidualnych odczuć związanych z dźwiękiem, drganiami i wrażliwością zębów. Wielu pacjentów obawia się bólu lub dyskomfortu, zwłaszcza jeśli pierwszy raz poddaje się takiej procedurze. Wyjaśnienie na czym polega działanie skalera, jakie odczucia są normalne, a kiedy należy poinformować o bólu, znacząco obniża poziom lęku. Zapewnienie o możliwości stosowania znieczulenia miejscowego przy większej wrażliwości buduje zaufanie i zwiększa współpracę.

Istotne jest także dobranie parametrów pracy skalera do progów tolerancji pacjenta. Przy silnej nadwrażliwości można rozpocząć zabieg od niższej mocy, stopniowo ją zwiększając w miarę adaptacji. Niektórzy pacjenci dobrze reagują na zastosowanie żeli desensytyzujących przed skalingiem lub produktów z fluorem po zabiegu, co zmniejsza ewentualne dolegliwości pozabiegowe. Ważna jest ponadto ergonomia pozycji pacjenta na fotelu i odpowiednie podparcie głowy, aby zminimalizować zmęczenie mięśni szyi oraz ułatwić dostęp do wszystkich powierzchni zębów.

Skaling ultradźwiękowy to nie tylko procedura techniczna, lecz również okazja do edukacji zdrowotnej. Podczas zabiegu można omawiać z pacjentem lokalizacje największych złogów, wskazywać miejsca wymagające lepszej higieny i demonstrować właściwe techniki szczotkowania czy używania nici dentystycznej. Połączenie profesjonalnej procedury oczyszczania z indywidualnie dopasowanymi wskazówkami higienicznymi pozwala na osiągnięcie trwalszych efektów terapeutycznych. Pacjent, który rozumie cel zabiegu i zna przyczyny tworzenia się kamienia, jest bardziej skłonny do systematycznego dbania o jamę ustną.

Perspektywy rozwoju technologii skalerów ultradźwiękowych

Rozwój technologii stomatologicznych sprawia, że skalery ultradźwiękowe stają się coraz bardziej zaawansowane, ergonomiczne i przyjazne dla pacjenta. Nowoczesne urządzenia oferują rozbudowane tryby pracy, automatyczne dostosowanie mocy do oporu napotykanego przez końcówkę, a także lepszą kontrolę nad generowanym aerozolem. Niektóre systemy integrują funkcję skalingu z innymi procedurami, takimi jak piaskowanie profilaktyczne czy endodontyczne płukanie kanałów, tworząc złożone platformy zabiegowe. Rozwija się także oferta specjalistycznych końcówek przeznaczonych do konkretnych zadań klinicznych, na przykład do pracy w głębokich kieszonkach czy przy elementach ortodontycznych.

Coraz większą wagę przywiązuje się również do aspektów ergonomii pracy i minimalizowania obciążenia operatora. Lżejsze rękojeści, lepsze wyważenie oraz redukcja wibracji przenoszonych na dłoń lekarza wpływają na komfort użytkowania i zdrowie personelu. W obszarze kontroli zakażeń pojawiają się udoskonalone systemy zarządzania wodą, filtry oraz rozwiązania zapobiegające tworzeniu się biofilmu w przewodach. Równocześnie prowadzone są badania nad wpływem różnych parametrów ultradźwięków na tkanki twarde i miękkie, w celu dalszej optymalizacji bezpieczeństwa i skuteczności zabiegów.

W perspektywie długoterminowej można oczekiwać, że skalery ultradźwiękowe będą coraz ściślej integrowane z koncepcją spersonalizowanej opieki stomatologicznej. Oprogramowanie urządzeń może uwzględniać profile ryzyka pacjenta, historię chorób przyzębia, parametry nadwrażliwości zębiny czy indywidualne preferencje, proponując optymalne ustawienia i protokoły zabiegowe. W połączeniu z rosnącą świadomością pacjentów i naciskiem na profilaktykę, nowoczesne skalery pozostaną jednym z najważniejszych narzędzi zapewniających utrzymanie zdrowego przyzębia przez całe życie.

FAQ

Jak często powinno się wykonywać skaling ultradźwiękowy?
Częstotliwość skalingu zależy od indywidualnych predyspozycji do odkładania kamienia, poziomu higieny domowej oraz stanu przyzębia. U większości zdrowych pacjentów zaleca się zabieg co 6–12 miesięcy. Osoby z chorobami przyzębia, cukrzycą, palące papierosy lub z obniżoną odpornością mogą wymagać częstszych wizyt, np. co 3–4 miesiące, w ramach terapii podtrzymującej i kontroli stanu zapalnego.

Czy skaler ultradźwiękowy może uszkodzić szkliwo lub implanty?
Prawidłowo używany skaler ultradźwiękowy, z odpowiednio dobraną mocą i końcówką, nie powinien uszkadzać szkliwa ani powierzchni implantów. Uszkodzenia mogą wystąpić jedynie przy nieprawidłowej technice pracy, zbyt dużym nacisku lub wykorzystaniu nieodpowiednich końcówek. Przy implantach stosuje się specjalne, atraumatyczne końcówki, które minimalizują ryzyko zarysowania powierzchni tytanowej oraz zachowują integralność struktury implantu.

Czy zabieg skalingu ultradźwiękowego jest bolesny?
Większość pacjentów odczuwa podczas skalingu raczej dyskomfort niż ból – typowo są to drgania, dźwięk urządzenia i chwilowa nadwrażliwość. U osób z odsłoniętymi szyjkami zębowymi lub stanem zapalnym dziąseł odczucia mogą być silniejsze. W takim przypadku możliwe jest zastosowanie znieczulenia miejscowego, żeli desensytyzujących oraz dostosowanie mocy skalera. Po zabiegu ewentualna tkliwość zwykle ustępuje w ciągu kilku dni.

Czym różni się skaling ultradźwiękowy od piaskowania?
Skaling ultradźwiękowy wykorzystuje drgania końcówki do mechanicznego odspajania twardych złogów kamienia z powierzchni zęba, zarówno nad-, jak i poddziąsłowo. Piaskowanie polega na strumieniu drobnego proszku pod ciśnieniem, który usuwa miękką płytkę bakteryjną oraz powierzchowne przebarwienia. W praktyce zabiegi często się uzupełniają: najpierw usuwa się kamień skalerem, a następnie piaskuje zęby dla dokładniejszego oczyszczenia i poprawy estetyki.

Czy przed skalingiem ultradźwiękowym trzeba się jakoś przygotować?
Szczególne przygotowanie nie jest zazwyczaj konieczne. Warto jednak dokładnie umyć zęby przed wizytą oraz poinformować lekarza o chorobach ogólnych, przyjmowanych lekach i ewentualnym rozruszniku serca czy innych urządzeniach elektronicznych. Osoby z dużą wrażliwością zębów mogą zapytać o możliwość użycia preparatów znoszących nadwrażliwość. Po zabiegu zaleca się tymczasowe unikanie bardzo gorących lub zimnych napojów oraz dokładne, ale delikatne szczotkowanie zębów.