Koordynator terapii periodontologicznej to stosunkowo nowe, ale coraz ważniejsze pojęcie w stomatologii. Określenie to oznacza osobę odpowiedzialną za planowanie, organizację i nadzorowanie całego procesu leczenia chorób przyzębia, czyli tkanek otaczających i utrzymujących ząb w kości. Funkcja ta łączy kompetencje medyczne, organizacyjne oraz komunikacyjne, a jej celem jest zapewnienie pacjentowi spójnej, skutecznej i przewidywalnej terapii periodontologicznej – od wstępnej diagnostyki aż po długoterminową kontrolę.

Definicja i miejsce koordynatora w zespole stomatologicznym

W stomatologii pojęcie koordynatora terapii periodontologicznej odnosi się najczęściej do wykwalifikowanej osoby (może to być periodontolog, lekarz dentysta o specjalnych kompetencjach, higienistka stomatologiczna lub wyszkolony asystent), która przejmuje odpowiedzialność za kompleksowe prowadzenie pacjenta z chorobami przyzębia. Celem jest takie zintegrowanie działań wszystkich członków zespołu, aby leczenie przebiegało według spójnego planu, z jasno określonymi etapami, terminami i zadaniami.

Koordynator stanowi łącznik między lekarzem prowadzącym, higienistką, technikiem dentystycznym, a samym pacjentem. Jego obecność staje się szczególnie ważna w przypadkach złożonych: przy rozległych ubytkach kości, zaawansowanej periodontitis, konieczności łączenia leczenia periodontologicznego z implantologicznym, ortodontycznym czy protetycznym. Dzięki koordynacji unika się powielania badań, przestojów w terapii, a także nieporozumień wynikających z braku komunikacji.

W wielu praktykach stomatologicznych koordynator terapii jest ogniwem, które sprawia, że leczenie periodontologiczne staje się procesem przewidywalnym i mierzalnym. Dotyczy to zarówno małych gabinetów, jak i dużych klinik, w których leczenie przyzębia łączy się z innymi dziedzinami. Z perspektywy pacjenta obecność koordynatora buduje zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i lepsze zrozumienie całej ścieżki leczenia.

Zakres obowiązków koordynatora terapii periodontologicznej

Zakres obowiązków koordynatora obejmuje szeroki wachlarz zadań, które można podzielić na kilka obszarów: diagnostyczny, organizacyjny, edukacyjny, motywacyjny oraz kontrolny. W praktyce funkcje te silnie się przenikają, jednak ich rozróżnienie pozwala lepiej zrozumieć wagę roli koordynatora w stomatologii periodontologicznej.

W obszarze diagnostycznym koordynator bierze udział w zbieraniu i porządkowaniu danych: wywiadu medycznego i stomatologicznego, pomiarów kieszonek dziąsłowych, stopnia utraty przyczepu łącznotkankowego, ruchomości zębów, krwawienia przy sondowaniu czy obecności płytki bakteryjnej i kamienia. Może też współuczestniczyć w analizie badań radiologicznych lub badań dodatkowych, np. mikrobiologicznych. Kluczowe jest stworzenie spójnego obrazu stanu przyzębia, który stanie się podstawą późniejszego planowania.

W obszarze organizacyjnym koordynator zajmuje się harmonogramowaniem wizyt oraz sekwencją zabiegów: od fazy higienizacyjnej, przez skaling i root planing, zabiegi chirurgiczne (np. kiretaż zamknięty lub otwarty, resekcja, sterowana regeneracja tkanek), po leczenie podtrzymujące. Dba, aby czas między wizytami był optymalny dla gojenia tkanek oraz skutecznej kontroli płytki bakteryjnej. W praktyce oznacza to np. ustalanie serii wizyt co 2–4 tygodnie w fazie aktywnej oraz co 3–6 miesięcy w fazie podtrzymującej.

Istotny jest także obszar edukacyjny. Koordynator uczy pacjenta odpowiedniej techniki szczotkowania, używania nici dentystycznej, szczoteczek międzyzębowych, irygatora czy specjalistycznych preparatów. Wyjaśnia mechanizmy powstawania zapalenia dziąseł i periodontitis, znaczenie biofilmu bakteryjnego, rolę ogólnego stanu zdrowia (np. cukrzycy, palenia tytoniu, stresu). To właśnie koordynator często ma najwięcej czasu na rozmowę z pacjentem, co umożliwia rzeczywistą zmianę nawyków higienicznych.

Obszar motywacyjny polega na stałym wspieraniu pacjenta w utrzymywaniu zaleceń. Leczenie chorób przyzębia jest długotrwałe, wymaga dyscypliny i konsekwencji, a efekty nie zawsze pojawiają się natychmiast. Koordynator zachęca pacjenta, pokazuje postępy (np. zmniejszenie głębokości kieszonek, ustąpienie krwawienia, poprawę estetyki dziąseł), tłumaczy znaczenie kolejnych etapów terapii oraz przypomina o terminach wizyt kontrolnych.

Obszar kontrolny wiąże się z monitorowaniem efektów leczenia. Koordynator porównuje badania wyjściowe i kontrolne, weryfikuje, czy osiągnięto zakładane cele, np. redukcję liczby kieszonek patologicznych, stabilizację zębów, poprawę higieny jamy ustnej. W razie potrzeby inicjuje modyfikację planu: dodatkowe zabiegi, częstsze wizyty kontrolne, zmianę technik czyszczenia czy wprowadzenie nowych narzędzi pomocniczych. Taka ciągła ocena pozwala utrzymać terapię na właściwym torze.

Wymagane kompetencje i kwalifikacje

Koordynator terapii periodontologicznej powinien łączyć wiedzę kliniczną z rozwiniętymi umiejętnościami interpersonalnymi i organizacyjnymi. Z punktu widzenia stomatologii istotne są przede wszystkim: znajomość patologii przyzębia, zasad diagnostyki periodontologicznej, standardów leczenia niechirurgicznego i chirurgicznego, a także procedur profilaktycznych i podtrzymujących.

Znajomość klasyfikacji chorób przyzębia, oceny czynników ryzyka i interpretacji wyników badań periodontologicznych jest kluczowa dla prawidłowego zrozumienia problemu pacjenta. Koordynator powinien umieć określić, kiedy wystarczające jest leczenie zachowawcze (instruktaż higieny, skaling, root planing, kiretaż zamknięty), a kiedy konieczna jest konsultacja specjalistyczna, w tym skierowanie do periodontologa, chirurga stomatologicznego, implantologa czy ortodonty.

Ważnym elementem kompetencji jest również znajomość materiałów i narzędzi stosowanych w periodontologii: typów kiret, skalerów ultradźwiękowych, instrumentów do mikrochirurgii, membran i materiałów kościozastępczych, a także środków antyseptycznych i antybiotyków miejscowych. Pozwala to koordynatorowi tłumaczyć pacjentowi przebieg zabiegów i przygotować go do nich zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym.

Od strony komunikacyjnej niezbędna jest umiejętność przekazywania informacji w sposób zrozumiały, bez przesadnego używania specjalistycznego żargonu, ale jednocześnie z zachowaniem merytorycznej poprawności. Koordynator musi też potrafić słuchać pacjenta, rozpoznawać jego obawy, oczekiwania oraz bariery (np. lęk przed bólem, ograniczenia finansowe, problemy z dojazdem). Na tej podstawie dopasowuje sposób prowadzenia terapii i model współpracy.

Wymiar organizacyjny obejmuje zarządzanie kalendarzem wizyt, priorytetyzację przypadków, umiejętność pracy w zespole i szybkiego reagowania na nieprzewidziane sytuacje, jak zaostrzenie stanu zapalnego czy nagłe złamanie zęba z zaawansowaną utratą kości. Koordynator powinien także prowadzić dokładną dokumentację: karty periodontologiczne, opisy zabiegów, zdjęcia wewnątrzustne i zewnątrzustne, a także raporty z przebiegu leczenia.

Wreszcie, istotna jest postawa proaktywna i etyczna. Koordynator terapii periodontologicznej powinien kierować się dobrem pacjenta, transparentnie przedstawiać możliwe opcje leczenia, nie obiecywać efektów nierealnych i otwarcie mówić o potencjalnych ograniczeniach terapii. Współczesna stomatologia wymaga partnerstwa z pacjentem, a koordynator jest osobą, która to partnerstwo w praktyce realizuje.

Proces koordynacji terapii periodontologicznej – etapy

Koordynacja terapii periodontologicznej obejmuje kilka typowych etapów, które można dostosowywać do indywidualnej sytuacji pacjenta. Chociaż nazewnictwo i szczegółowe procedury mogą różnić się w poszczególnych gabinetach, ogólna struktura procesu pozostaje podobna.

Pierwszym etapem jest wstępna konsultacja i diagnostyka. Koordynator zbiera dane, przeprowadza szczegółowy wywiad ogólnomedyczny i stomatologiczny, analizuje dotychczasową historię leczenia, nawyki higieniczne, dietę, palenie tytoniu oraz ewentualne choroby ogólne. Następnie, we współpracy z lekarzem, organizuje badanie periodontologiczne – pomiar głębokości kieszonek dziąsłowych, ocena krwawienia, ruchomości zębów, recesji dziąseł oraz analiza radiologiczna.

Drugim etapem jest opracowanie i przedstawienie planu leczenia. Koordynator, wspólnie z lekarzem prowadzącym, ustala cele terapii: zatrzymanie postępu choroby przyzębia, redukcję stanu zapalnego, zachowanie jak największej liczby zębów, poprawę estetyki uśmiechu, przygotowanie do leczenia protetycznego lub implantologicznego. Następnie przekłada te cele na konkretne działania: liczbę i rodzaj zabiegów, częstotliwość wizyt, konieczność konsultacji specjalistycznych.

Trzeci etap to faza higienizacyjna i niechirurgiczna, obejmująca dokładne usunięcie złogów nad- i poddziąsłowych, wygładzenie korzeni, a także intensywny instruktaż higieny domowej. Koordynator dba o to, aby wizyty były zaplanowane w logicznej sekwencji: zwykle zaczyna się od całkowitego oczyszczenia jamy ustnej, następnie wykonuje się kontrole, na których ocenia się reakcję tkanek i poziom zaangażowania pacjenta w higienę.

Czwarty etap to ewentualna faza chirurgiczna. Jeśli mimo prawidłowego leczenia niechirurgicznego utrzymują się głębokie kieszonki patologiczne, defekty kostne lub nieestetyczne recesje dziąseł, koordynator organizuje konsultację periodontologiczną i plan zabiegów chirurgicznych. Może to być kiretaż otwarty, zabiegi płatowe, sterowana regeneracja tkanek, przeszczepy łącznotkankowe lub inne procedury mikrochirurgiczne. W tym etapie szczególnie ważna jest ścisła współpraca koordynatora z chirurgiem stomatologicznym oraz dokładne instruowanie pacjenta co do przygotowania i późniejszej opieki pozabiegowej.

Piąty etap to faza podtrzymująca (maintenance therapy), która w stomatologii periodontologicznej jest kluczowa dla długotrwałego sukcesu leczenia. Koordynator planuje wizyty kontrolne, zwykle co kilka miesięcy, podczas których ocenia stan dziąseł, głębokość kieszonek, obecność płytki i kamienia, a także ewentualne nowe objawy, takie jak krwawienie czy nadwrażliwość. W razie potrzeby modyfikuje zalecenia higieniczne, proponuje dodatkowe zabiegi profilaktyczne i wzmacnia motywację pacjenta.

W wielu przypadkach leczenie periodontologiczne jest także etapem przygotowawczym do innych rodzajów terapii, np. do leczenia ortodontycznego, protetycznego lub implantologicznego. Koordynator nadzoruje wówczas przepływ informacji między poszczególnymi specjalistami, ustala kolejność działań i czuwa nad tym, aby żaden z etapów nie został pominięty. Takie podejście minimalizuje ryzyko niepowodzeń, np. utraty implantu z powodu niekontrolowanej choroby przyzębia.

Znaczenie koordynatora dla skuteczności leczenia periodontologicznego

Obecność koordynatora terapii periodontologicznej ma bezpośredni wpływ na skuteczność leczenia chorób przyzębia. Choroby te mają charakter przewlekły i wieloczynnikowy, dlatego wymagają systematycznego, długotrwałego postępowania, a nie jednorazowego zabiegu. Brak spójnej koordynacji często prowadzi do przerwania terapii, powrotu stanu zapalnego, a w konsekwencji do utraty zębów.

Jednym z głównych czynników sukcesu leczenia periodontologicznego jest współpraca pacjenta, w tym regularne i prawidłowe utrzymywanie higieny jamy ustnej. Koordynator, dzięki stałemu kontaktowi z pacjentem, może monitorować poziom tej współpracy, reagować na trudności, korygować technikę czyszczenia i proponować nowe rozwiązania, np. dobór odpowiednich szczoteczek międzyzębowych, płukanek czy past o działaniu przeciwzapalnym.

Znaczenie koordynatora przejawia się także w kontroli czynników ogólnoustrojowych. Wiele chorób, takich jak cukrzyca, choroby sercowo-naczyniowe czy zaburzenia odporności, wpływa na przebieg periodontitis. Koordynator, analizując dokumentację medyczną i utrzymując kontakt z pacjentem, może sugerować konsultacje u lekarza rodzinnego, diabetologa czy kardiologa, co pozwala lepiej kontrolować schorzenia współistniejące i zmniejszyć ryzyko powikłań.

W ujęciu praktycznym koordynator wpływa również na efektywne wykorzystanie czasu i zasobów gabinetu. Dzięki dobrej organizacji wizyt oraz odpowiedniemu planowaniu zabiegów zmniejsza się liczba niepotrzebnych powtórzeń procedur, a personel medyczny może skupić się na pracy klinicznej. Dla pacjenta oznacza to krótszy czas trwania terapii, mniejsze koszty i ograniczenie dyskomfortu związanego z wielokrotnymi wizytami.

Wreszcie, rola koordynatora ma wymiar psychologiczny. Pacjent mierzący się z utratą kości, chwianiem się zębów, nieświeżym oddechem czy krwawieniem dziąseł często doświadcza lęku i wstydu. Osoba, która przeprowadza go przez cały proces leczenia, tłumaczy kolejne kroki, odpowiada na pytania i reaguje na wątpliwości, buduje poczucie bezpieczeństwa oraz zwiększa zaufanie do zespołu stomatologicznego. To z kolei przekłada się na lepsze przestrzeganie zaleceń i wyższą skuteczność terapii.

Współpraca z innymi specjalistami stomatologicznymi

Koordynator terapii periodontologicznej działa rzadko w oderwaniu od innych dziedzin stomatologii. W wielu przypadkach leczenie przyzębia jest tylko jednym z elementów szerszego planu rehabilitacji jamy ustnej. Dlatego niezwykle ważna jest umiejętność współpracy z innymi specjalistami oraz organizowania kompleksowego leczenia interdyscyplinarnego.

W relacji z periodontologiem koordynator przekazuje dokumentację, ustala terminy zabiegów oraz dba o to, aby pacjent był odpowiednio przygotowany do interwencji chirurgicznych: zarówno pod względem higieny, jak i ogólnego stanu zdrowia. Po zabiegach kontroluje przebieg gojenia, przypomina o zaleceniach i umawia wizyty kontrolne. W przypadku konieczności wykonania zabiegów implantologicznych koordynator współpracuje z implantologiem, aby zapewnić stabilne, niezapalne podłoże dla wszczepów oraz właściwą kolejność procedur.

Istotnym partnerem jest również ortodonta. U osób dorosłych z chorobami przyzębia często pojawia się potrzeba wyrównania zgryzu lub korekty ustawienia zębów. Przed założeniem aparatu stałego konieczna jest stabilizacja przyzębia, a później jego regularna kontrola w trakcie leczenia ortodontycznego. Koordynator nadzoruje przepływ informacji, aby siły ortodontyczne były dostosowane do stanu kości i nie pogarszały sytuacji periodontologicznej.

Współpraca z protetykiem jest z kolei niezbędna w przypadkach, gdy utrata zębów i tkanek przyzębia wymaga uzupełnień protetycznych. Koordynator czuwa nad tym, by zanim zostaną wykonane korony, mosty czy protezy, stan przyzębia był stabilny, a higiena jamy ustnej na odpowiednio wysokim poziomie. Zbyt wczesne wykonanie prac protetycznych na tle aktywnego zapalenia przyzębia może prowadzić do ich szybkiego niepowodzenia, co koordynator pomaga skutecznie przewidzieć i zapobiec.

Równie ważna jest współpraca z higienistką stomatologiczną, która przeprowadza znaczną część procedur profilaktycznych i higienizacyjnych. Koordynator ustala zakres i częstotliwość tych wizyt, a także dba o spójność przekazywanych pacjentowi zaleceń. Wspólnie analizują wyniki kontroli, poziom przestrzegania zaleceń oraz postęp terapii, a w razie potrzeby modyfikują plan leczenia, aby zapewnić jak najlepsze efekty.

Korzyści dla pacjenta i gabinetu stomatologicznego

Dla pacjenta obecność koordynatora terapii periodontologicznej oznacza przede wszystkim większą przewidywalność leczenia. Pacjent wie, jakie etapy go czekają, ile mogą potrwać, jakie są cele oraz jakie działania będzie musiał podjąć w domu. Jasny plan zmniejsza lęk i niepewność, a także ułatwia decyzję o rozpoczęciu kompleksowej terapii, która często wymaga czasu i zaangażowania finansowego.

Koordynator pomaga również w zrozumieniu zaleceń medycznych. Pacjenci często nie zapamiętują wszystkich informacji przekazanych podczas krótkiej konsultacji lekarskiej. Koordynator ma możliwość spokojnego omówienia instrukcji, pokazania technik higieny na modelach, wręczenia materiałów edukacyjnych oraz odpowiedzi na pytania. Dzięki temu maleje ryzyko błędów w codziennej pielęgnacji jamy ustnej, a efekty leczenia są bardziej trwałe.

Z perspektywy gabinetu stomatologicznego wprowadzenie funkcji koordynatora może znacząco podnieść jakość świadczonych usług. Lepsza organizacja pracy zmniejsza liczbę odwołanych lub nieefektywnych wizyt, pozwala optymalnie wykorzystać harmonogram oraz zasoby sprzętowe. Jasne rozdzielenie zadań między lekarzem, higienistką, asystentkami i koordynatorem ułatwia komunikację wewnętrzną i podnosi poziom satysfakcji zarówno pacjentów, jak i personelu.

Koordynator może również wspierać gabinet w dokumentowaniu wyników leczenia periodontologicznego: prowadzić rejestr przypadków, kolekcjonować dokumentację fotograficzną, analizować wskaźniki sukcesu i nawrotów choroby. Dane te mogą być wykorzystywane do wewnętrznego doskonalenia procedur, szkoleń zespołu, a także do komunikacji z pacjentami, którzy coraz częściej oczekują dowodów skuteczności proponowanych terapii.

W dłuższej perspektywie rola koordynatora terapii periodontologicznej sprzyja budowaniu renomy gabinetu jako miejsca oferującego kompleksową, nowoczesną i opartą na standardach naukowych opiekę periodontologiczną. Zadowoleni pacjenci chętnie polecają taki gabinet innym, co przekłada się na rozwój praktyki, poszerzanie zakresu usług oraz możliwość dalszego inwestowania w szkolenia zespołu i nowoczesne technologie.

Przyszłość zawodu koordynatora terapii periodontologicznej

Wraz ze wzrostem świadomości zdrowotnej społeczeństwa oraz rozwojem badań nad zależnościami między stanem jamy ustnej a chorobami ogólnoustrojowymi rola koordynatora terapii periodontologicznej będzie prawdopodobnie zyskiwać na znaczeniu. W wielu krajach dąży się do standaryzacji tego zawodu, określenia minimalnych wymagań edukacyjnych oraz kompetencji niezbędnych do jego wykonywania.

Można spodziewać się, że w przyszłości pojawi się więcej programów szkoleniowych dedykowanych osobom chcącym pełnić tę funkcję. Obejmować one będą zapewne zarówno zagadnienia kliniczne z zakresu periodontologii, jak i umiejętności miękkie: komunikację z pacjentem, zarządzanie czasem, pracę w zespole, a także podstawy psychologii motywacji. Wprowadzenie takich szkoleń przyczyni się do podniesienia jakości opieki periodontologicznej oraz wyrównania standardów między różnymi gabinetami.

Równocześnie, rozwój technologii cyfrowych otwiera nowe możliwości dla koordynatorów terapii. Elektroniczne karty periodontologiczne, systemy przypomnień SMS i e‑mail, telekonsultacje, aplikacje do monitorowania higieny jamy ustnej – wszystkie te narzędzia mogą wspierać codzienną pracę koordynatora, ułatwiając kontakt z pacjentem i umożliwiając bieżącą kontrolę postępów terapii. Dzięki temu rola koordynatora może wykraczać poza mury gabinetu i obejmować zdalne wsparcie pacjenta w jego środowisku domowym.

W perspektywie systemowej funkcja koordynatora terapii periodontologicznej może również przyczynić się do lepszej integracji stomatologii z medycyną ogólną. Coraz więcej badań wskazuje na powiązania między chorobami przyzębia a chorobami serca, cukrzycą, powikłaniami ciąży czy zaburzeniami oddechowymi. Osoba odpowiedzialna za koordynację terapii, mając świadomość tych zależności, może inicjować współpracę z lekarzami innych specjalności, co sprzyja holistycznej opiece nad pacjentem i wczesnemu wykrywaniu problemów zdrowotnych.

Wraz z rozwojem zawodu rosnąć będzie także znaczenie etyki i odpowiedzialności zawodowej koordynatora. Oczekuje się od niego nie tylko wysokiego poziomu wiedzy i umiejętności, lecz także dbałości o poufność danych pacjenta, transparentność informacji o leczeniu, a także ciągłe podnoszenie kwalifikacji. Wymogi te sprawiają, że funkcja koordynatora terapii periodontologicznej staje się istotnym, profesjonalnym ogniwem nowoczesnej opieki stomatologicznej.

Podsumowując, koordynator terapii periodontologicznej to specjalista łączący kompetencje kliniczne, organizacyjne i komunikacyjne, którego zadaniem jest zapewnienie spójnej, skutecznej i bezpiecznej opieki nad pacjentami z chorobami przyzębia. Jego obecność w strukturze gabinetu stomatologicznego przekłada się na lepsze wyniki leczenia, większą satysfakcję pacjentów oraz wyższy poziom profesjonalizmu całego zespołu.

• periodontologia
• przyzębie
• diagnostyka
• leczenie
• koordynacja
• higiena
• biofilm
• kieszonki
• regeneracja
• profilaktyka

FAQ – najczęstsze pytania o koordynatora terapii periodontologicznej

Kim dokładnie jest koordynator terapii periodontologicznej?
Koordynator terapii periodontologicznej to osoba, która planuje, organizuje i nadzoruje leczenie chorób przyzębia w gabinecie stomatologicznym. Współpracuje z lekarzem, higienistką i innymi specjalistami, tłumaczy pacjentowi kolejne etapy terapii, dba o harmonogram wizyt, kontrolę efektów leczenia oraz o to, by zalecenia były zrozumiałe i realne do wykonania. Dzięki temu cały proces staje się spójny i przewidywalny.

Czy koordynator zawsze jest lekarzem dentystą?
Nie, koordynator nie musi być lekarzem dentystą, choć w niektórych gabinetach tę funkcję pełni właśnie lekarz lub periodontolog. Bardzo często rolę koordynatora obejmuje higienistka stomatologiczna lub doświadczona asystentka, która odbyła dodatkowe szkolenia. Kluczowe są nie tyle formalne tytuły, ile wiedza z zakresu periodontologii, umiejętność planowania terapii oraz kompetencje komunikacyjne, pozwalające skutecznie prowadzić pacjenta przez cały proces leczenia.

W czym koordynator może pomóc pacjentowi z paradontozą?
Koordynator pomaga pacjentowi z chorobą przyzębia zrozumieć, na czym polega jego problem, jakie są przyczyny stanu zapalnego oraz jakie działania są konieczne, aby go opanować. Ustala z pacjentem indywidualny plan wizyt, uczy właściwej higieny jamy ustnej, dobiera odpowiednie akcesoria i preparaty, a także monitoruje postępy terapii. Dzięki stałemu wsparciu i motywacji pacjent ma większą szansę na zatrzymanie choroby i uniknięcie przedwczesnej utraty zębów.

Czy obecność koordynatora podnosi koszty leczenia periodontologicznego?
Obecność koordynatora nie musi oznaczać wyższych kosztów dla pacjenta, choć w niektórych gabinetach może być ona uwzględniona w cenie kompleksowego planu leczenia. W praktyce dobra koordynacja często pozwala uniknąć zbędnych zabiegów, powtórnych wizyt i powikłań, co długofalowo ogranicza wydatki. Pacjent zyskuje też wyraźny plan terapii, lepszą kontrolę nad jej przebiegiem oraz większą szansę na trwałe utrzymanie efektów leczenia.

Jak rozpoznać, że gabinet oferuje koordynację terapii periodontologicznej?
O tym, że gabinet dysponuje koordynatorem terapii periodontologicznej, świadczy zwykle obecność wyznaczonej osoby, która przedstawia pacjentowi szczegółowy plan leczenia przyzębia, umawia wizyty zgodnie z kolejnymi etapami terapii i pozostaje stałym punktem kontaktu. W takim gabinecie pacjent nie czuje się „przerzucany” między lekarzami, otrzymuje spójne informacje, ma zaplanowane kontrole i dokładnie wie, jakie cele leczenia są wspólnie realizowane w dłuższej perspektywie.