Implantologia stomatologiczna należy do najszybciej rozwijających się dziedzin medycyny, a postać implantologa stała się kluczowa dla pacjentów chcących trwale uzupełnić brakujące zęby. Aby dobrze zrozumieć rolę tego specjalisty, warto przyjrzeć się nie tylko jego wykształceniu, ale także zakresowi kompetencji, odpowiedzialności oraz miejscu, jakie zajmuje w zespole stomatologicznym. Poniższy artykuł stanowi hasło słownikowe rozwinięte w formie obszernego omówienia pojęcia implantolog, z odniesieniem do praktyki klinicznej, kształcenia oraz aspektów etycznych i organizacyjnych nowoczesnej stomatologii.

Definicja implantologa i jego miejsce w stomatologii

Implantolog to lekarz dentysta zajmujący się planowaniem, wszczepianiem oraz kontrolą utrzymania implantów zębowych w jamie ustnej pacjenta. W odróżnieniu od ogólnego stomatologa, który wykonuje szerokie spektrum zabiegów, implantolog koncentruje się na chirurgicznym i protetycznym aspekcie odbudowy braków zębowych. Jest to zatem specjalista łączący elementy chirurgii stomatologicznej, protetyki, periodontologii, radiologii oraz nowoczesnej inżynierii biomateriałów.

W większości krajów, w tym w Polsce, implantolog nie stanowi odrębnej, formalnie uznanej specjalizacji w rozumieniu prawa, lecz jest to określenie funkcjonalne, związane z zaawansowanym szkoleniem podyplomowym. Implantologiem może być lekarz dentysta po studiach, który ukończył liczne kursy i szkolenia z implantologii, potwierdzone certyfikatami oraz praktycznym doświadczeniem. Część implantologów posiada także jedną z oficjalnych specjalizacji stomatologicznych, np. chirurgię stomatologiczną lub protetykę stomatologiczną, co dodatkowo wzmacnia ich kompetencje.

Rola implantologa w strukturze gabinetu bądź kliniki stomatologicznej jest ściśle powiązana z innymi dziedzinami. Nierzadko współpracuje on z ortodontą, lekarzem endodontą, periodontologiem czy technikiem dentystycznym. Tworzy się w ten sposób interdyscyplinarny zespół, którego celem jest odtworzenie nie tylko brakującego zęba, lecz również funkcji żucia, estetyki uśmiechu oraz prawidłowej relacji zgryzowej. Implantolog staje się więc koordynatorem leczenia w przypadkach wymagających wprowadzenia wszczepów zębowych.

W definicyjnym ujęciu implantolog to zatem dentysta o pogłębionej wiedzy z zakresu diagnostyki, planowania i chirurgicznego wprowadzania implantów, a także długoterminowego monitorowania ich integracji z kością. Zajmuje się on pełnym procesem terapii implantologicznej, od diagnostyki wstępnej po odległe kontrole, często we współpracy z protetykiem wykonującym ostateczne uzupełnienia protetyczne na implantach.

Wykształcenie, kompetencje i zakres obowiązków implantologa

Droga do zostania implantologiem rozpoczyna się od ukończenia studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym, zakończonych uzyskaniem prawa wykonywania zawodu. Etap ten obejmuje ogólną wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, patologii, farmakologii, a także podstaw stomatologii zachowawczej, chirurgii, periodontologii oraz protetyki. Jednak dopiero dalsze kształcenie podyplomowe ukierunkowuje lekarza na specjalizację w zakresie implantów zębowych.

Implantolog uczestniczy w wielomodułowych kursach teoretycznych i praktycznych, często organizowanych przez uczelnie medyczne, towarzystwa naukowe oraz renomowane centra szkoleniowe. W ramach tych szkoleń zdobywa pogłębioną wiedzę w następujących obszarach:

• anatomia i biomechanika układu stomatognatycznego w kontekście leczenia implantologicznego,
• radiologia stomatologiczna, w tym interpretacja badań CBCT i planowanie 3D,
• rodzaje systemów implantologicznych i ich właściwości biomateriałowe,
• zasady gojenia i osteointegracji implantów w kości,
• techniki augmentacji kości i podnoszenia dna zatoki szczękowej,
• protetyka na implantach, w tym planowanie okluzji i estetyki,
• postępowanie w powikłaniach chirurgicznych i protetycznych.

Kompetencje implantologa obejmują zarówno działania kliniczne przy fotelu pacjenta, jak i zaawansowaną diagnostykę oraz planowanie. W praktyce zawodowej implantolog:

• zbiera szczegółowy wywiad medyczny i stomatologiczny, obejmujący choroby ogólne, przyjmowane leki oraz dotychczasowe leczenie stomatologiczne,
• wykonuje lub zleca badania obrazowe (RTG, CBCT), analizując ilość i jakość kości, przebieg struktur anatomicznych oraz potencjalne ryzyka chirurgiczne,
• opracowuje kompleksowy plan leczenia, uwzględniający liczbę, rozmieszczenie i rodzaj implantów, etapowanie zabiegu oraz współpracę z innymi specjalistami,
• przeprowadza zabieg chirurgiczny wprowadzenia implantów, przy zachowaniu zasad aseptyki i atraumatycznego postępowania z tkankami,
• prowadzi pacjenta w okresie gojenia, kontroluje przebieg osteointegracji oraz reaguje na ewentualne objawy nieprawidłowego zrostu,
• współpracuje z protetykiem w zakresie projektowania i wykonania koron, mostów czy protez opartych na implantach,
• prowadzi długoterminową opiekę pozabiegową, w tym kontrole radiologiczne, instruktaż higieny oraz profilaktykę powikłań okołowszczepowych.

Bardzo istotnym elementem pracy implantologa jest właściwa kwalifikacja pacjentów. Lekarz ten musi ocenić nie tylko stan miejscowy w jamie ustnej, ale także ogólny stan zdrowia, uwzględniający choroby przewlekłe (np. cukrzycę, osteoporozę, choroby układu krążenia), palenie tytoniu czy terapię lekami wpływającymi na kość, takimi jak bisfosfoniany. Kompetentny implantolog potrafi odróżnić przeciwwskazania bezwzględne od względnych oraz zaplanować bezpieczne leczenie lub z niego zrezygnować, jeśli ryzyko byłoby zbyt duże.

Zakres obowiązków implantologa nie ogranicza się do samego zabiegu. Obejmuje także edukację pacjenta, przedstawienie alternatywnych metod leczenia (np. mosty, protezy ruchome), omówienie kosztów, czasu trwania terapii oraz realistycznych efektów. Transparentna komunikacja jest kluczowa dla świadomej zgody pacjenta i budowania zaufania, a także dla zrozumienia przez pacjenta konieczności utrzymania wysokiej higieny jamy ustnej po zabiegu.

Zakres zabiegów i narzędzi stosowanych przez implantologa

Implantolog wykonuje szerokie spektrum zabiegów, od prostych wszczepień pojedynczych implantów po złożone, wieloetapowe procedury rekonstrukcyjne. Podstawowym zabiegiem jest chirurgiczne wprowadzenie implantu do kości szczęki lub żuchwy. Polega to na wykonaniu nacięcia w dziąśle, odsłonięciu kości, przygotowaniu łoża implantologicznego za pomocą wiertarek i specjalnych wierteł, a następnie na wprowadzeniu tytanowego lub cyrkonowego wszczepu o odpowiednim kształcie i wymiarach.

Bezpieczeństwo tego zabiegu wymaga posługiwania się zaawansowanymi narzędziami diagnostycznymi i planistycznymi. Implantolog korzysta z trójwymiarowych badań obrazowych (CBCT), które umożliwiają ocenę grubości kości, położenia nerwu zębodołowego dolnego, dna zatoki szczękowej oraz innych struktur anatomicznych. Coraz częściej planowanie odbywa się w oparciu o specjalistyczne oprogramowanie komputerowe, pozwalające na wirtualne umieszczenie implantów i wykonanie szablonów chirurgicznych. Dzięki temu możliwe jest precyzyjne i mało inwazyjne wprowadzenie wszczepów.

W przypadkach, gdy ilość kości jest niewystarczająca, implantolog wykonuje zabiegi augmentacyjne, czyli odbudowę podłoża kostnego. Może to obejmować przeszczep własnej kości pacjenta (autograft), zastosowanie materiałów kościozastępczych, siatek tytanowych czy membran zaporowych. Jednym z klasycznych zabiegów jest podniesienie dna zatoki szczękowej, stosowane przy brakach w bocznym odcinku szczęki, gdzie dochodzi do naturalnego zaniku kości po utracie zębów. Tego typu procedury wymagają od implantologa wysokich umiejętności chirurgicznych i szczególnej ostrożności.

Po etapie chirurgicznym następuje faza protetyczna, w której implantolog często współpracuje z protetykiem. Na wszczepione implanty zakładane są łączniki protetyczne, stanowiące pośrednie elementy między implantem a koroną lub mostem. Następnie pobierane są wyciski lub skany wewnątrzustne, na podstawie których technik dentystyczny wykonuje ostateczne uzupełnienie protetyczne. Implantolog sprawdza dopasowanie uzupełnienia, jego kontakt z tkankami miękkimi, relacje z zębami sąsiednimi i zgryzem przeciwstawnym.

W swojej praktyce implantolog używa specjalistycznych narzędzi i urządzeń, takich jak:

• unit chirurgiczny do implantologii z regulowaną prędkością obrotów i momentem obrotowym,
• zestawy wierteł osteotomów dostosowanych do konkretnych systemów implantologicznych,
• narzędzia do modelowania tkanek miękkich otaczających implant,
• materiały szewne o różnych właściwościach,
• systemy do nawigowanej chirurgii z szablonami dedykowanymi,
• urządzenia do oceny stabilności pierwotnej implantu (np. metodą rezonansu).

Istotnym elementem działań implantologa jest profilaktyka powikłań oraz ich leczenie. Do najczęstszych problemów należą periimplantitis, czyli zapalne schorzenie tkanek wokół implantu, oraz utrata osteointegracji prowadząca do konieczności usunięcia wszczepu. Implantolog podejmuje w takich sytuacjach leczenie zachowawcze, chirurgiczne lub decyzję o rewizji miejsca implantacji.

Implantolog a inne specjalności stomatologiczne

Choć implantolog bywa postrzegany jako odrębny ekspert, jego praca jest głęboko zintegrowana z innymi gałęziami stomatologii. Ścisła współpraca między implantologiem a protetykiem jest konieczna, ponieważ sukces leczenia implantologicznego nie ogranicza się do prawidłowego umieszczenia wszczepu w kości. Równie ważne jest harmonijne wkomponowanie uzupełnienia w łuk zębowy, zapewnienie odpowiedniej estetyki, funkcji żucia oraz fonetyki. W tym zakresie protetyk i implantolog ustalają m.in. kształt, kolor, położenie i kontakty zgryzowe przyszłych koron lub mostów.

Wielu implantologów posiada także kompetencje protetyczne i samodzielnie wykonuje odbudowy na implantach. Niemniej w większych klinikach, szczególnie przy bardziej skomplikowanych przypadkach, wybiera się model pracy zespołowej, w którym każdy specjalista odpowiada za określony etap terapii. Taki podział pozwala na bardziej precyzyjne zaplanowanie leczenia, zwłaszcza w sytuacjach wymagających kompleksowej rekonstrukcji całego uzębienia, często z zastosowaniem technik typu pełnołukowe rekonstrukcje na kilku implantach.

Istotne jest także powiązanie implantologa z periodontologiem, czyli specjalistą od chorób przyzębia. Choroby przyzębia, takie jak paradontoza, prowadzą do utraty zębów i kości wyrostka zębodołowego. Skuteczne leczenie periodontologiczne często poprzedza zabiegi implantologiczne, aby ustabilizować stan tkanek i zminimalizować ryzyko późniejszych powikłań. Periodontolog wspiera także implantologa w kontroli i leczeniu zmian zapalnych wokół implantów, korzystając z podobnych protokołów jak w terapii zapaleń przyzębia.

Nie można pominąć roli ortodonty w planowaniu leczenia implantologicznego, szczególnie u młodszych pacjentów lub w przypadkach istotnych przesunięć zębów. Ortodonta może przygotować przestrzeń pod implant, skorygować wady zgryzu lub przesunąć zęby sąsiednie tak, aby uzyskać optymalne warunki do wszczepienia implantu. Wspólne planowanie leczenia na etapie ortodontycznym i implantologicznym pozwala uniknąć konfliktów zgryzowych i uzyskać stabilny, długotrwały rezultat.

Współpraca między implantologiem a lekarzami innych specjalności medycznych również nabiera znaczenia. U pacjentów z chorobami ogólnymi, takimi jak kardiologiczne, metaboliczne czy hematologiczne, implantolog konsultuje się z lekarzem prowadzącym, aby odpowiednio przygotować pacjenta do zabiegu i dobrać właściwe postępowanie okołooperacyjne. Dzięki temu minimalizuje się ryzyko powikłań ogólnoustrojowych, szczególnie u osób w starszym wieku lub obciążonych wieloma schorzeniami.

Rola implantologa w planowaniu leczenia i opiece długoterminowej

Kluczowym zadaniem implantologa jest opracowanie indywidualnego planu leczenia dla każdego pacjenta. Obejmuje on analizę oczekiwań estetycznych i funkcjonalnych, warunków anatomicznych, ograniczeń wynikających ze stanu ogólnego, a także możliwości finansowych. W praktyce oznacza to przedstawienie kilku wariantów terapii, z uwzględnieniem różnej liczby implantów, typów uzupełnień (korony pojedyncze, mosty, protezy overdenture) oraz etapowania procedur w czasie.

Nowoczesny implantolog często wykorzystuje cyfrowe technologie planowania. Skanowanie wewnątrzustne, fotografia cyfrowa, analiza uśmiechu oraz oprogramowanie do projektowania uśmiechu pozwalają przewidzieć docelowy efekt i omówić go z pacjentem na etapie planowania. Dodatkowo możliwe jest wykonanie tymczasowych uzupełnień protetycznych i tzw. prób estetycznych, które dają pacjentowi możliwość oceny przyszłego wyglądu. Implantolog pełni w tym procesie rolę doradcy klinicznego, wskazującego rozwiązania możliwe do zrealizowania w konkretnych warunkach anatomicznych i biologicznych.

Po zakończeniu fazy chirurgicznej i protetycznej odpowiedzialność implantologa nie ustaje. Wymagana jest systematyczna kontrola stanu implantów, przy czym wizyty kontrolne ustala się zwykle co kilka miesięcy w pierwszym roku, a następnie co 6–12 miesięcy. Na kontrolach ocenia się stan tkanek miękkich, obecność płytki bakteryjnej i kamienia, głębokość kieszonek wokół implantów, ruchomość wszczepu oraz ewentualne objawy stanu zapalnego. W miarę potrzeb wykonuje się radiogramy kontrolne, aby ocenić poziom kości wokół wsz­czepu.

Integralną częścią pracy implantologa jest profilaktyka. Lekarz ten uczy pacjenta właściwego sposobu czyszczenia struktur na implantach, doboru szczoteczek, nici, irygatorów oraz środków chemicznych. Współpracuje z higienistką stomatologiczną, która wykonuje profesjonalne zabiegi higienizacyjne, takie jak piaskowanie, skaling oraz polerowanie powierzchni uzupełnień. Celem jest ograniczenie odkładania się płytki i zapobieganie rozwojowi zapaleń okołowszczepowych.

W opiece długoterminowej implantolog musi także uwzględniać zmiany związane z wiekiem, chorobami ogólnymi czy modyfikacją nawyków pacjenta. W razie potrzeby dokonuje się korekty lub wymiany uzupełnień protetycznych, zwłaszcza gdy dochodzi do starcia zębów, zmian w układzie zgryzowym lub estetycznych oczekiwań pacjenta. Implantolog, jako osoba znająca historię leczenia implantologicznego, jest najlepiej przygotowany do odpowiedniego dostosowania terapii do nowych warunków.

Istotny jest także aspekt psychologiczny. Pacjenci po rozległych rekonstrukcjach implantologicznych często przechodzą zmianę w postrzeganiu własnego wyglądu i funkcji żucia. Implantolog, prowadząc z nimi rozmowy, wyjaśnia naturalne ograniczenia leczenia, możliwe odczucia po zabiegu oraz sposób adaptacji do nowych uzupełnień. Świadomość tych zagadnień pomaga w uniknięciu rozczarowań i budowaniu realistycznych oczekiwań co do efektów terapii.

Aspekty etyczne, bezpieczeństwo i odpowiedzialność implantologa

Implantologia, ze względu na swój inwazyjny charakter oraz znaczące koszty zabiegów, stawia przed implantologiem szczególne wymagania etyczne. Lekarz ten odpowiada nie tylko za prawidłowe wykonanie zabiegu, lecz także za rzetelne informowanie pacjenta o możliwych powikłaniach, alternatywach terapeutycznych i prognozach długoterminowych. Obowiązek udzielenia zrozumiałej informacji wiąże się z uzyskaniem świadomej zgody na zabieg, a implantolog musi zadbać, by pacjent miał czas i możliwość zadania pytań i rozwiania wątpliwości.

W kontekście bezpieczeństwa implantolog jest zobowiązany do stosowania materiałów o potwierdzonej jakości i legalnego pochodzenia, zgodnych z normami medycznymi. Dotyczy to zarówno samych implantów, jak i komponentów protetycznych, materiałów kościozastępczych oraz narzędzi chirurgicznych. Zgodność z procedurami sterylizacji, przestrzeganie zasad aseptyki i antyseptyki w trakcie zabiegów oraz właściwe postępowanie z odpadami medycznymi są nieodzownymi elementami bezpiecznej praktyki implantologicznej.

Odpowiedzialność implantologa obejmuje również konieczność ciągłego podnoszenia kwalifikacji. Nowe badania naukowe, systemy implantologiczne, techniki chirurgiczne oraz protetyczne sprawiają, że wiedza z tego zakresu szybko się aktualizuje. Etyczny implantolog uczestniczy w konferencjach, kursach, studiach podyplomowych, śledzi literaturę fachową i wprowadza do swojej praktyki rozwiązania o udokumentowanej skuteczności. Unikanie eksperymentalnych metod bez odpowiednich podstaw jest jednym z elementów profesjonalizmu.

W sytuacji wystąpienia powikłań implantolog musi reagować w sposób przejrzysty i odpowiedzialny. Dotyczy to zarówno drobnych problemów, jak miejscowe stany zapalne, jak i poważniejszych zdarzeń, np. uszkodzenia struktur anatomicznych czy utraty kilku implantów. Lekarz ten powinien przedstawić pacjentowi plan postępowania naprawczego, omówić możliwe konsekwencje oraz, w razie potrzeby, skonsultować przypadek z innymi specjalistami. Dbanie o dobro pacjenta, także w trudnych sytuacjach klinicznych, jest podstawowym elementem etyki zawodowej.

Ważną kwestią jest również unikanie obietnic nierealnych wyników. Implantolog nie może gwarantować stuprocentowego sukcesu, ponieważ wynik leczenia zależy od wielu czynników, w tym od biologicznych uwarunkowań pacjenta oraz jego współpracy w zakresie utrzymywania higieny i przestrzegania zaleceń. Uczciwe przedstawianie rokowań, wraz z informacją o potencjalnej potrzebie dodatkowych zabiegów, stanowi fundament zaufania między lekarzem a pacjentem.

Przyszłość zawodu implantologa i rozwój implantologii stomatologicznej

Rozwój implantologii sprawia, że rola implantologa będzie w najbliższych latach prawdopodobnie jeszcze bardziej zyskiwać na znaczeniu. Postęp technologiczny, w tym druk 3D, nawigacja komputerowa, skanowanie wewnątrzustne oraz rozwój materiałów biomimetycznych, otwiera nowe możliwości w zakresie planowania i realizacji zabiegów implantologicznych. Implantolog przyszłości będzie musiał sprawnie poruszać się w środowisku cyfrowym, wykorzystując oprogramowanie do projektowania uśmiechu, szablony chirurgiczne i wirtualne symulacje zabiegów.

Jednocześnie wzrasta świadomość pacjentów, którzy coraz częściej oczekują nie tylko funkcjonalnej, ale również wysoko estetycznej rekonstrukcji. Implantolog będzie zatem w większym stopniu angażować się w planowanie estetyczne, uwzględniające kształt twarzy, linię uśmiechu, proporcje koron i dziąseł oraz naturalne starzenie się tkanek. Coraz większą rolę odgrywać będzie także ścisła współpraca z technikami dentystycznymi, którzy, korzystając z technologii CAD/CAM, będą w stanie tworzyć precyzyjne, indywidualne uzupełnienia na implantach.

Wraz z rozwojem nauki o biomateriałach rosną możliwości modyfikacji powierzchni implantów, poprawiających ich integrację z kością i odporność na obciążenia. Badania nad wpływem chorób ogólnych, leków i czynników stylu życia na sukces implantów pozwolą implantologom jeszcze lepiej kwalifikować pacjentów i dostosowywać protokoły leczenia. Pojawia się także perspektywa zastosowania terapii regeneracyjnych, komórek macierzystych oraz czynników wzrostu w celu przyspieszenia gojenia i odbudowy tkanki kostnej.

Zawód implantologa będzie się równolegle rozwijał także w kontekście regulacji prawnych i standardów jakości. Można przewidywać dalsze porządkowanie systemu szkoleń, tworzenie ujednoliconych programów edukacyjnych oraz certyfikacji nadawanych przez towarzystwa naukowe i izby lekarskie. Dla pacjentów oznacza to łatwiejszą orientację w kwalifikacjach osób oferujących leczenie implantologiczne, a dla lekarzy – jasne wytyczne dotyczące minimalnych kompetencji w tej dziedzinie.

Przyszłość implantologii wiąże się również z większym naciskiem na profilaktykę i leczenie interdyscyplinarne. Implantolog stanie się integralną częścią zespołów zajmujących się kompleksową rekonstrukcją narządu żucia, w tym u pacjentów po urazach, nowotworach czy wadach rozwojowych. Będzie uczestniczył w tworzeniu spersonalizowanych planów terapii, które obejmują zarówno aspekty medyczne, jak i psychospołeczne, estetyczne oraz funkcjonalne.

FAQ – najczęstsze pytania dotyczące implantologa

Kim dokładnie jest implantolog i czym różni się od zwykłego dentysty?
Implantolog to lekarz dentysta, który zdobył dodatkowe, specjalistyczne wykształcenie z zakresu implantologii stomatologicznej. O ile ogólny dentysta zajmuje się m.in. leczeniem próchnicy, kanałowym, protetyką czy profilaktyką, implantolog koncentruje się przede wszystkim na planowaniu i wszczepianiu implantów oraz opiece nad nimi. Posiada pogłębioną wiedzę z chirurgii, protetyki i diagnostyki, dzięki czemu może bezpiecznie przeprowadzić pacjenta przez cały proces leczenia implantologicznego, od wstępnej kwalifikacji po długoterminowe kontrole.

Jak wygląda wizyta u implantologa przed planowanym leczeniem?
Pierwsza wizyta u implantologa ma zwykle charakter konsultacyjny i diagnostyczny. Lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad medyczny, bada jamę ustną, ocenia stan zębów, przyzębia i błony śluzowej, a także analizuje warunki zgryzowe. Następnie zleca badania obrazowe, najczęściej zdjęcie pantomograficzne lub tomografię CBCT, które pozwalają ocenić ilość i jakość kości. Na podstawie zebranych danych implantolog przedstawia możliwe warianty leczenia, omawia etapy zabiegów, czas trwania terapii, potencjalne ryzyko oraz szacunkowe koszty, pozostawiając pacjentowi czas na podjęcie świadomej decyzji.

Czy każdy dentysta może zostać implantologiem i wykonywać implanty?
Teoretycznie każdy lekarz dentysta po zdobyciu prawa wykonywania zawodu może zacząć szkolić się w implantologii, jednak rzetelne wykonywanie zabiegów wymaga wieloletniego kształcenia podyplomowego i praktyki. Dobry implantolog ukończył liczne kursy, szkolenia praktyczne oraz często posiada doświadczenie w chirurgii stomatologicznej lub protetyce. Warto przy wyborze lekarza zwracać uwagę na jego kwalifikacje, przynależność do towarzystw naukowych i liczbę przeprowadzonych zabiegów. W wielu klinikach implantologią zajmują się wyłącznie lekarze o udokumentowanym doświadczeniu, co zwiększa bezpieczeństwo leczenia.

Jakie badania i przygotowanie są potrzebne przed wszczepieniem implantu?
Przed wszczepieniem implantu implantolog ocenia ogólny stan zdrowia pacjenta, często prosząc o aktualne badania laboratoryjne, zwłaszcza przy chorobach przewlekłych. Niezbędne jest badanie radiologiczne, najczęściej CBCT, które dokładnie pokazuje ilość kości i przebieg struktur anatomicznych. W razie potrzeby lekarz zaleca leczenie wstępne, np. sanację jamy ustnej, leczenie chorób przyzębia czy usunięcie zębów nienadających się do zachowania. U pacjentów palących zalecana jest redukcja lub odstawienie tytoniu. Odpowiednie przygotowanie przed zabiegiem istotnie wpływa na bezpieczeństwo i szanse powodzenia leczenia implantologicznego.

Jak długo utrzymują się implanty i jaką rolę ma w tym implantolog?
Dobrze zaplanowane i prawidłowo wykonane leczenie implantologiczne może zapewnić funkcjonowanie implantów przez wiele lat, a nawet dekady. Trwałość zależy jednak od kilku czynników: jakości zabiegu, rodzaju zastosowanego systemu, warunków kostnych, chorób ogólnych oraz nawyków pacjenta, zwłaszcza higienicznych. Implantolog odpowiada za właściwe umieszczenie wszczepów, dobór uzupełnień protetycznych, kontrolę obciążeń zgryzowych oraz regularne wizyty kontrolne. Pacjent z kolei musi dbać o higienę i zgłaszać się na kontrole. Współpraca obu stron jest kluczowa dla długowieczności implantów i uniknięcia powikłań okołowszczepowych.